Για κάποιους είναι απλά ένα γεγονός ή μια είδηση. Γι’ άλλους αδιάφορο. Όμως για την παρέα πλήγμα. Ήταν το δεύτερο σπίτι μας, ήταν η προέκταση του σαλονιού μας, ήταν ένα κομμάτι του εαυτού μας. Χρόνια τώρα η βασική παρέα έδινε ραντεβού στο "Ολύμπιο" και πίναμε το καφεδάκι μας. Πιστέψτε με δεν έχει σημασία αν η κυρία Μαίρη φτιάχνει τον καλύτερο ή όχι καφέ. Αυτόν τον διόρθωνε η καλή συντροφιά. Φίλοι γεμάτοι εμπειρία, με άφταστη καφέ-ρητορική δεινότητα, καταστάλαγμα σοφίας και χιουμοριστική διάθεση, που αποφορτίζει κι αποδιώχνει το κάθε βασανάκι. Ο Σταμάτης πολιτευτής. Τι να πω εγώ, ο λαός του τον έκρινε και πάλι θα τον κρίνει. Να ξέρετε αξίζει. Ο Γιάννης δικηγόρος, σπαθί άνθρωπος, σταράτες κουβέντες, καθαρότατες απόψεις, καζανζακική φιγούρα. Ο Νίκος βιομήχανος πάλαι ποτέ και διηγώντας τα να κλαις. Ατάλαρος κι ωραίος.

Οι αμαρτίες πληρώνονται με τόκους και πόνο. Δόγμα του: να περνάς καλά από το να έχεις πολλά. Ξέρει αυτός. Είναι ο πλέον κατάλληλος. Ο π. Δημήτρης ο λόγος του θεού στο καφενείο. ʼμα δε πάει ο Βούδας στο βουνό πάει… Πάνω από όλα άνθρωπος. Ο Βασίλης τσιπουρογνώστης πρώτος. Ο άλλος Βασίλης εξπέρ στο στοίχημα. Δεν έγινε ακόμη πλούσιος… ίσως στο μέλλον; Ο Γιάννης μάστερ στη θεωρεία της αυτοδιοίκησης. Ο γιατρός μας, σοβαρός, μετρημένος, χρήσιμος. Γνώστης του ιστορικού μας και των ιστοριών μας. Ο μπάρμπα Σταμάτης, που σώνει και καλά θέλει να μας πείσει πως η Νάξος είναι το κέντρο της γης. Ο… εισαγγελέας, έτσι έχει αναγορευτεί από την παρέα και του πάει. Σοβαρός στα όρια της αυστηρότητας, μετρημένος σε όλα εκτός απ’ το άγιο κρασάκι. Νίκος το όνομά του. Κι εγώ ψώνιο συγγραφέας.

Τι κοινό έχω εγώ μ’ αυτά; Όλα τα βιβλία μου γράφτηκαν στο μάρμαρο του ‘’Ολύμπιου’’. Δεν ήταν λίγες οι φορές που η παρέα σιωπούσε: ‘’γράφει ο δάσκαλος’’, λέγανε. ʼλλες με πλησίαζαν και μου εκμυστηρευόταν: "να γράψεις τη δική μου ιστορία να δεις, δάσκαλε!"

Ωραίοι άνθρωποι, ωραίες στιγμές, ανεπανάληπτη παρέα. Σε λίγες ημέρες αλλάζουν τα πάντα, σβήνει μια ιστορία πολλών χρόνων. Ασυναίσθητα και μάταια τα βήματά μας θα μας οδηγούν εκεί. Θα περνάμε απ’ έξω και θ’ αναθυμούμαστε τα όσα ζήσαμε. Επί του παρόντος αναζητείται …Café για καφέ και στέγαση της παρέας.