Με αφορμή την 46η επέτειο του Πολυτεχνείου, αυτοδιοικητικοί του 1ου και 2ου βαθμού, στη Βοιωτία και τη Στερεά Ελλάδα, καθώς και βουλευτές της Βοιωτίας, εξέδωσαν το δικό τους μήνυμα για την σημαντική αυτή επέτειο που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ελληνική ιστορία.

Ο Δήμαρχος Θηβαίων κ. Γιώργος Αναστασίου με αφορμή την 46η επέτειο του Πολυτεχνείου εξέδωσε το ακόλουθο μήνυμα:

«Η 17η Νοεμβρίου δεν είναι μία απλή επέτειος. Είναι μία από τις κορυφαίες στιγμές υπεράσπισης υψηλών αξιών και ιδανικών του ελληνικού λαού και ιδιαίτερα της νεολαίας και των εργαζομένων. Συμβολίζει την αντίσταση και την κατηγορηματική άρνηση υποταγής σε αυταρχικά καθεστώτα. Συμβολίζει τον διαχρονικό αγώνα για Δημοκρατία, Ελευθερία, Παιδεία και Κοινωνική Δικαιοσύνη.

Στεκόμαστε με σεβασμό απέναντι στους αγωνιστές του Πολυτεχνείου, τιμούμε την πάλη τους και ως Δημοτική Αρχή του Δήμου Θηβαίων, επικαιροποιώντας τα μηνύματα του Νοέμβρη του ’73, δηλώνουμε ότι θα είμαστε αρωγοί σε κάθε προσπάθεια της νεολαίας και των εργαζομένων για βελτίωση της ποιότητας της ζωής τους στο πλαίσιο πάντα μίας δημοκρατικής πολιτείας, σύμφωνης με τις αρχές της ισονομίας και της ισότητας».

Το δικό του μήνυμα για την επέτειο του Πολυτεχνείου κοινοποίησε ο δήμαρχος Λεβαδέων, Ιωάννης Δ. Ταγκαλέγκας.

«Τα αιτήματα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, σχεδόν μισό αιώνα μετά, παραμένουν επίκαιρα.

Κι όσο παραμένουν επίκαιρα τονίζουν το νόημά της.

Οι εποχές άλλαξαν, οι συνθήκες μεταβλήθηκαν ριζικά, όμως η ελευθερία, η μόρφωση,  η επιβίωση, παραμένουν ΖΗΤΟΥΜΕΝΑ.

Αντιστάθηκαν οι νέοι του Πολυτεχνείου με τόλμη και όνειρο,  σε μια φιμωμένη από την δικτατορία των συνταγματαρχών πατρίδα.

Τους τιμούμε σήμερα μακριά από φιέστες και πανηγύρια, υποκλινόμενοι στον αγώνα τους και με την υπόσχεση  να παλεύουμε, από τη θέση του ο καθένας για  την δικαίωση του αγώνα τους»

Με την σειρά της η δήμαρχος Ορχομενού, κ. Παρασκεύη Καράλη, τόνισε πως:

«Το Πολυτεχνείο ζει, μας οδηγεί και μας αφυπνίζει.

Ο αγώνας για Ψωμί, Παιδεία και Ελευθερία 46 χρόνια μετά παραμένει η πυξίδα κάθε γενιάς που έρχεται αντιμέτωπη με πολιτικές φτωχοποίησης καταστρατήγησης δικαιωμάτων και ελευθεριών.

Η αλληλεγγύη και η Ενότητα είναι το όπλο ώστε αυτός ο τόπος να μη ζήσει ξανά δικτατορία και φασισμό αλλά και η προϋπόθεση για Δημοκρατία και Κοινωνική δικαιοσύνη.

Το Πολυτεχνείο 46 χρόνια μετά, μας ενώνει.»

Μήνυμα από την Αντιπεριφερειάρχη Π. Ε. Βοιωτίας, Φανή  Παπαθωμά, για την Επέτειο του Πολυτεχνείου

«Με τους αγκώνες στηριγμένους στην ποίηση, με τα μάτια κλεισμένα στις παλάμες

ακούω τη φωτιά. Ανεβαίνει. Σκοτωμένοι επί τόπου μπροστά στο παράνομο

μικρόφωνο κι η φωνή τους ακόμα…

Αδέρφια, αδέρφια, πάνω απ΄ το αίμα τους, με το αίμα

τους πάνω από την αγρυπνισμένη Αθήνα.

Πως μπορείτε λοιπόν; Πως μπορείτε;»

Αθήνα, 19 Νοέμβρη 1973

Γιάννης Ρίτσος

Με αυτούς τους στίχους ο Γιάννης Ρίτσος,  μας καλεί να αφουγκραστούμε την ανάσα της ιστορίας από το ΄73 μέχρι σήμερα. Την εξέγερση της Ελληνικής νεολαίας ενάντια στην δικτατορία που επιβλήθηκε, καταλύοντας έτσι τη δημοκρατία.

Η εξέγερση στο Πολυτεχνείο είναι το πιο πρόσφατο γεγονός της νεότερης Ιστορίας μας και είναι μια μοναδική ιστορική στιγμή. Είναι εξέγερση συνειδήσεων. Είναι επαναπροσδιορισμός αξιών και αρχών. Δεν είναι το μνημόσυνο μιας τραγικής νύχτας, αλλά η υπενθύμιση για ένα διαρκή αγώνα για ψωμί, παιδεία, δημοκρατία και ελευθερία, ενάντια σε κάθε είδους χούντα, είτε οικονομική, είτε ιδεολογική.

Το Πολυτεχνείο, θα είναι ζωντανό μέσα σε κάθε ελεύθερο μυαλό. Και πρέπει να ζει, γιατί ο αγώνας του Ανθρώπου ενάντια σε κάθε μορφή τυραννίας, είναι ο αγώνας της μνήμης ενάντια στη λήθη.

Στεκόμαστε λοιπόν ταπεινά μπροστά στη μνήμη  των αγωνιστών της εποχής, αναλογιζόμαστε το χρέος µας και διαφυλάττουμε  τα πολύτιμα αγαθά της Δημοκρατίας και της Ελευθερίας, γιατί δεν είναι αυτονόητα, αλλά είναι υπόθεση όλων μας να τα υπηρετούμε, να τα προστατεύουμε και να τα υπερασπιζόμαστε.

Μήνυμα της βουλευτή Βοιωτίας κ. Γιώτας Πούλου για την επέτειο του Πολυτεχνείου

«Σαράντα έξι χρόνια μετά, η  εξέγερση του Πολυτεχνείου  ενάντια στην χούντα των συνταγματαρχών παραμένει φάρος κι οδηγός των κοινωνικών αγώνων.

Το Πολυτεχνείο ζει, γιατί ο αγώνας για ¨ψωμί-παιδεία-ελευθερία¨ είναι διαχρονικός και πάντα επίκαιρος.

Έχουμε χρέος να θυμόμαστε, αλλά και υποχρέωση να συνεχίζουμε τον αγώνα, ειδικά σήμερα που τα εργασιακά δικαιώματα καταργούνται, τα ανθρώπινα δικαιώματα απαξιώνονται, η δημόσια παιδεία βάλλεται και η ακροδεξιά, στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, ανασυντάσσεται υψώνοντας τείχη φόβου και μίσους.

Τιμή στη μνήμη των αγωνιστών του Πολυτεχνείου και του Ελληνικού λαού που αντιστάθηκαν στη χούντα,  είναι η συνέχιση του αγώνα, για Ελευθερία, Δημοκρατία και κοινωνική Δικαιοσύνη».