Στιγμιότυπο από την εντατική του νοσοκομείου Σαν Ματέο στη βόρεια Ιταλία, όπου νοσηλεύθηκε ο πρώτος ασθενής που βρέθηκε θετικός στον ιό COVID-19.

 Βλάβες και στην καρδιά μπορεί να προκαλέσει ο νέος κορωνοϊός, σύμφωνα με μελέτη Κινέζων επιστημόνων, εξανεμίζοντας τις ελπίδες όσων νοσούν βαριά για ταχεία και απρόσκοπτη ανάρρωση. Η πρώτη έρευνα, από  τους επιστήμονες του πανεπιστημίου και του νοσοκομείου Ρενμίν της Γουχάν, η οποία δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση JAMA Cardiology, επιβεβαιώνει ότι ο νέος ιός μπορεί να προκαλέσει καρδιακές επιπλοκές, όπως αρρυθμία, υπέρταση, έμφραγμα του μυοκαρδίου και καρδιακή ανακοπή.

Η μελέτη εκπονήθηκε σε 416 ασθενείς, με μέση ηλικία 64 ετών, και διαπίστωσε ότι στη διάρκεια της νοσηλείας τους για COVID-19 o ένας στους πέντε (20%) εμφάνισε καρδιολογικό πρόβλημα που ενίσχυε τον κίνδυνο θανάτου. Οι ασθενείς που εμφάνισαν πρόβλημα στην καρδιά ήταν συνήθως μεγαλύτερης ηλικίας και με υποκείμενο νόσημα, κυρίως υπέρταση (το 60%), και οι περισσότεροι διασωληνώθηκαν.

Ταυτόχρονα, Αμερικανοί ερευνητές του νοσοκομείου Brigham and Women’s της Βοστώνης, που δημοσίευσαν τη μελέτη τους στην επιθεώρηση JAMA Network Open, διαπίστωσαν ότι δεν υπάρχουν ικανές ενδείξεις για την επιβάρυνση που προκαλούν δύο αντιυπερτασικά φάρμακα, οι αναστολείς μετατρεπτικού ενζύμου αγγειοτενσίνης (ACEΙ) και οι ανταγωνιστές υποδοχέων αγγειοτενσίνης (ARB), σε άτομα που τα λαμβάνουν και προσβάλλονται από τον κορωνοϊό. Κινέζοι επιστήμονες εκτιμούσαν ότι αυτά τα σκευάσματα αυξάνουν τον κίνδυνο λοίμωξης από τον νέο ιό, κάτι που δεν επαληθεύθηκε από την αμερικανική μελέτη. Οι Αμερικανοί ερευνητές υπογράμμισαν ότι οι γιατροί πρέπει να συνεχίσουν τη χορήγηση των φαρμάκων στους υπερτασικούς.

Η Ευρωπαϊκή Εταιρεία Καρδιολογίας, το Αμερικανικό Κολέγιο Καρδιολογίας και άλλοι επιστημονικοί φορείς, με ανακοινώσεις τους, υπογραμμίζουν ότι δεν υπάρχουν κλινικά ή επιστημονικά στοιχεία που να δικαιολογούν τη διακοπή της αντιυπερτασικής θεραπείας λόγω της λοίμωξης COVID-19.

Ανάλογοι φόβοι είχαν διατυπωθεί και για την ιμπουπροφένη και κάποια άλλα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη σκευάσματα, που συνήθως χορηγούνται και ως αντιπυρετικά. Μελέτες είχαν δείξει ότι φάρμακα της κατηγορίας μπορούσαν να επιδεινώσουν την κατάσταση ασθενών που έπασχαν από βήχα, πονόλαιμο ή είχαν κρυώσει, ενώ διαπιστώθηκε ότι επιβάρυναν και την κατάσταση της υγείας ασθενών που έπασχαν από πνευμονία. Σύμφωνα με τον Πολ Λιτλ, καθηγητή της ιατρικής σχολής του πανεπιστημίου Σαουθάμπτον, αυτή η δυσμενής δράση των φαρμάκων, ίσως οφείλεται στο γεγονός ότι η φλεγμονή είναι μέρος της φυσικής αντίδρασης του οργανισμού στη λοίμωξη. «Αν καταστείλεις τη φυσική αντίδραση, μειώνεις την ικανότητα του οργανισμού να αντιμετωπίσει τη λοίμωξη» εξηγεί.