Από την αρχή του πολέμου στην Ουκρανία η Ελλάδα επέλεξε, σε αντίθεση με την Τουρκία η οποία «παίζει» και τις δύο πλευρές -σε ένα ξεκάθαρο παράδειγμα realpolitik-, να σταθεί στο πλευρό της Ουκρανίας, παρέχοντας στήριξη τόσο με στρατιωτικό εξοπλισμό, ανθρωπιστική βοήθεια, με την υποδοχή προσφύγων, συμμετέχοντας στις κυρώσεις της Δύσης, ζημιώνοντας παράλληλα σε μεγάλο βαθμό τις σχέσεις της με την Ρωσία.

Παρά το γεγονός πως καμία συμφωνία δεν δέσμευε την χώρα μας να κάνει όλα τα παραπάνω, καθώς η Ουκρανία δεν ανήκει ούτε στο ΝΑΤΟ, ούτε στην Ε.Ε., η Ελλάδα βρίσκεται, σύμφωνα με το Ukraine Support Tracker, ανάμεσα στις 5 χώρες που έχουν στηρίξει περισσότερο την Ουκρανία, αναλογικά με το ΑΕΠ της, με 0,3%. Παράλληλα, ως αποτέλεσμα αυτής της στήριξης και αυτής της πολιτικής, οι σχέσεις Ελλάδας-Ρωσίας βρίσκονται στο ναδίρ, με την χώρα μας πρόσφατα να εντάχθηκε στις «μη φιλικές» χώρες από την Ρωσία. Ήδη η ελληνική οικονομία έχει δεχτεί ένα «χτύπημα» από την έλλειψη των Ρώσων τουριστών, καθώς, παραδοσιακά, εκατοντάδες χιλιάδες Ρώσοι επισκέπτονται ετησίως την χώρα μας, ενώ οι κυρώσεις έχουν επηρεάσει και άλλες πτυχές της ελληνικής οικονομίας.

Βέβαια ενδέχεται να υποστηρίξουν κάποιοι πως το οικονομικό αυτό χτύπημα και οι χείριστες σχέσεις ανάμεσα στη χώρα μας και την Ρωσία είναι ένα τίμημα που πρέπει να πληρώσουμε ώστε να στηρίξουμε την Ουκρανία, μια χώρα που δεν ανήκει ούτε στο ΝΑΤΟ, ούτε στην Ε.Ε., και να την βοηθήσουμε να διατηρήσει την ανεξαρτησία της. Δεκτό. Όμως εφόσον επιλέξαμε αυτή την οδό, θα περίμενε κανείς, λόγω της ιδιαιτερότητας της κατάστασης αναφορικά με την Ελλάδα, πως η Ουκρανία θα αντιμετώπιζε την χώρα μας με ευγνωμοσύνη και θα την θεωρούσε ιδιαίτερα στενό συνέταιρο, ή τουλάχιστον ιδιαίτερα φιλική χώρα. Αντιθέτως, προ ολίγων ημέρων, έγινε γνωστό πως η Ουκρανία απειλεί την Ελλάδα με την επιβολή κυρώσεων, κάτι που θα έπρεπε να ήταν κεντρική είδηση τόσο στα ελληνικά όσο και στα ξένα ΜΜΕ, λόγω της δραστηριότητας ελληνικών εταιρειών στη Ρωσία, δραστηριότητα η οποία δεν παραβιάζει τις κυρώσεις της Δύσης, ενώ το «Βήμα» αναφέρει πως η Κυβέρνηση της Ουκρανίας είχε ζητήσει στο παρελθόν «μπει φρένο στη λειτουργία ελληνικού τηλεοπτικού σταθμού εθνικής εμβέλειας για την παρουσίαση φιλορωσικών θέσεων».

Τέτοιες συμπεριφορές θα πρέπει να προκαλούν ιδιαίτερη ανησυχία αλλά και να θέτουν ερωτήματα αναφορικά από το αν ήταν η σωστή κίνηση, από την πλευρά της Ελλάδας, να στηρίξει τόσο έντονα την Ουκρανία, ή αν θα έπρεπε να είχαμε υιοθετήσει μια πιο ουδέτερη στάση, όπως η Τουρκία, όπου ναι μεν θα στέλναμε ανθρωπιστική βοήθεια, θα καταδικάζαμε την εισβολή, θα δεχόμασταν πρόσφυγες, αλλά δεν θα καταστρέφαμε τις σχέσεις μας με την Ρωσία και θα είχαμε λιγότερα οικονομικά προβλήματα σήμερα. Όσο αφορά τους φόβους για περαιτέρω στρατιωτικές επιχειρήσεις της Ρωσίας, σε περίπτωση που «πέσει» η Ουκρανία, στην Ανατολική Ευρώπη, θα μπορούσε η χώρα μας, αντί να στέλνει στρατιωτικό εξοπλισμό στην Ουκρανία, να αυξάνει τις αμυντικές τις δαπάνες ή να αυξήσει την συμμετοχή της, είτε με ανθρώπινο δυναμικό είτε με εξοπλισμό, στο ΝΑΤΟ.