Στην καθημερινότητα μας ερχόμαστε σε επαφή με ένα τεράστιο όγκο πληροφοριών. Πολλές φορές είναι δύσκολο να γνωρίζει κανείς τι είναι αληθές και τι όχι, με τα “fake news” να βρίσκονται στο επίκεντρο της συζήτησης αναφορικά με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τουλάχιστον τα τελευταία χρόνια. Εν καιρώ πανδημίας δε, πολλοί είναι αυτοί που υποστηρίζουν πως πρέπει να δοθεί λύση, μέσω της παρέμβασης του κράτους, στην παραπληροφόρηση που κυκλοφορεί, κυρίως, στο ίντερνετ. Από «θεραπείες» ενάντια στον κορωνοϊό, μέχρι «τεχνικές» που «εγγυούνται» την μη μετάδοση του ιού, ο καθένας μπορεί να βρει κάθε καρυδιάς καρύδι στο διαδίκτυο.

Αυτό το ενδεχόμενο εξετάζει λοιπόν και η ομοσπονδιακή κυβέρνηση του Καναδά, σύμφωνα με το CBC News. «Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση εξετάζει την εισαγωγή νομοθεσίας η οποία θα χαρακτηρίσει ως αδίκημα την εν γνώση διάδοση παραπληροφόρησης η οποία ενδέχεται να βλάψει άλλους.» Πολλές φορές οι κυβερνήσεις περιορίζουν τις ελευθερίες και τα δικαιώματα των πολιτών τους, για το «κοινό καλό», όπως φαίνεται να επιδιώκει στην παρούσα φάση και η ομοσπονδιακή κυβέρνηση του Καναδά, όπου υπάρχει ήδη κείμενη νομοθεσία που αντιμετωπίζει τα περιστατικά αυτά, όπως η «Εγκληματική Αμέλεια». Η ελευθερία του λόγου αποτελεί έναν από τους βασικούς πυλώνες του Δυτικού πολιτισμού, καθώς και μια από τις αιτίες της επιτυχίας αυτού, επομένως κάθε προσπάθεια περιορισμού αυτής, οφείλεται να λαμβάνεται με προσοχή και σκεπτικισμό.

Στη παρούσα φάση της συζήτησης, σύμφωνα με το CBC News, γίνεται λόγος για το πως οι τεχνολογικές εταιρείες, λ.χ Facebook, θα πρέπει να αφαιρούν την παραπληροφόρηση, εφόσον ειδοποιηθούν για αυτή, διαφορετικά θα δέχονται ποινικές κυρώσεις. Εν ολίγοις η ομοσπονδιακή κυβέρνηση εξετάζει το ενδεχόμενο να ελέγχει το ίντερνετ για τυχόν «παραπληροφόρησης», ενώ παράλληλα θα έχει την δυνατότητα να αφαιρεί τέτοιες ειδήσεις και πληροφορίες από το διαδίκτυο. Βέβαια δεν γίνεται γνωστό το ποιος θα καθορίζει κανείς τι είναι «παραπληροφόρηση» ή εάν κάποιον γνώριζε πως διαδίδει «ψευδείς» ειδήσεις, καθώς κάτι τέτοιο προϋποθέτει να κατέχει κανείς την δυνατότητα να διαβάζει τις σκέψεις του ατόμου που διέδωσε «ψευδείς» ειδήσεις.

Στην σημερινή εποχή έχουμε την δυνατότητα να ελέγχουμε σχεδόν κάθε είδηση για την εγκυρότητα της, να ανταλλάσσουμε απόψεις και πληροφορίες με άτομα από όλον τον κόσμο. Καμία κυβέρνηση δεν μπορεί να «προστατέψει» την «αλήθεια», πόσο μάλλον να την ελέγχει, όμως όσο πιο ελεύθερος είναι ο διάλογος και ο λόγος σε μια κοινωνία, τόσο πιο εύκολα βρίσκει κανείς την αλήθεια. Σε μια κοινωνία δε όπου οι πολίτες της ανησυχούν διαρκώς μήπως παραβούν κάποιον νόμο κατά τη διάρκεια είτε μιας συζήτησης είτε μέσω της διαδικτυακής τους παρουσίας, γίνεται το άκρως αντίθετο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η περίπτωση της χρήσης προστατευτικής μάσκας κατά την πανδημία του κορωνοϊού. Για βδομάδες η επίσημη γραμμή σε πολλές χώρες ήταν πως οι πολίτες δεν πρέπει να φοράνε μάσκες, εκτός και αν είναι άρρωστοι ή παρουσιάζουν συμπτώματα. Εάν βρισκόταν εν ισχύ νομοθεσία σαν αυτή που εξετάζει η ομοσπονδιακή κυβέρνηση του Καναδά, όποιος πολίτης ερχόταν σε σύγκρουση με την επίσημη αυτή γραμμή, θα παράβαινε τον νόμο, ενώ στην πραγματικότητα θα έλεγε την αλήθεια. Οι κυβερνήσεις εκλέγονται και υφίστανται για να υπηρετούν τους πολίτες και να προστατεύουν τα δικαιώματα τους, όμως σε καιρούς κρίσης είναι συχνό φαινόμενο τα δικαιώματα των πολιτών να περιορίζονται για το «κοινό καλό».