Μεγάλη συζήτηση γίνεται για το γεγονός πως στις βουλευτικές εκλογές η αποχή άγγιξε το 40%, κάτι που θα πρέπει να μας ανησυχεί και να μας προβληματίζει όλους. Οι δικαιολογίες/αιτιολογήσεις της αποχής είναι γνωστές, «όλοι ίδιοι είναι», «έχω καλύτερα πράγματα να κάνω», «δεν με αντιπροσωπεύει κανείς», και η κάθε μια ενέχει μια δόση αλήθειας, αλλά στις περισσότερες περιπτώσεις αναδεικνύει την αδιαφορία πολλών συμπολιτών μας από την δημόσια/πολιτική ζωή του τόπου, καθώς αρνούνται ακόμη και να ψηφίσουν μια φορά στα 4 χρόνια, με απότοκο να εγείρεται το ερώτημα, πόσοι από όσους απέχουν στις εκλογές, συμμετέχουν στα κοινά της χώρας και της εκάστοτε τοπικής κοινωνίας στην οποία ζουν, και πόσο ενεργοί είναι ως πολίτες; Πιθανότατα η απάντηση είναι: ελάχιστοι.

Η ηττοπάθεια, από όλες της πλευρές – και αυτών που ψηφίζουν και αυτών που απέχουν – αν και κατανοητή είναι αντι-παραγωγική. Αρκετοί συμπολίτες μας φαίνεται να έχουν την άποψη πως ό,τι και να κάνουν η κατάσταση της χώρας είναι προδιαγεγραμμένη από το «σύστημα», από την καθεστηκυία τάξη, ergo, γιατί να ασχοληθούν τα με κοινά, αν δεν μπορούν να επηρεάσουν το αποτέλεσμα; Όμως στην πραγματικότητα, ισχύει το ακριβώς αντίθετο. Μονάχα με την ενασχόληση των πολιτών με τα κοινά, και δεν εννοώ το να ψηφίζουμε μια φορά κάθε 4 χρόνια και μετά να ξεχνάμε το πολιτικό γίγνεσθαι, δύναται να υπάρξει αλλαγή και βελτίωση της κατάστασης, αρκεί να κάνουμε διαφορετικές επιλογές. Από τοπικό μέχρι και εθνικό επίπεδο, είναι λάθος να περιμένει κανείς, αδιαφορώντας και μένοντας αμέτοχος, πως κάποιος άλλος θα μας σώσει, ή κάποιος άλλος θα αλλάξει την κατάσταση, ενώ το να αποδεχόμαστε την μοίρα μας ως καταδικασμένος τόπος, δεν έχει καμία προοπτική βελτίωσης της κατάστασης. Αντιθέτως, και αυτό το βλέπει κανείς πιο εύκολα στο τοπικό επίπεδο, όσο περισσότερο ο κόσμος ασχολείται και ενημερώνεται αλλά και συμμετέχει, με εθελοντικές δράσεις και πιέζοντας/ελέγχοντας τους πολιτικούς εκπροσώπους, τόσο περισσότερο βελτιώνεται η κατάσταση, σε σύγκριση πάντα με το σήμερα που βιώνουμε.

Εν ολίγοις, η ηττοπάθεια και η αδιαφορία είναι ο εύκολος δρόμος, καθώς δεν απαιτεί καμία ενέργεια και καμία προσπάθεια, όμως εξασφαλίζει πως όσοι αδιαφορούν και όσοι μένουν αμέτοχοι, δεν έχουν κανέναν λόγο στη ζωή τους και στο μέλλον τους, όσο αφορά θέματα κοινωνικά και πολιτικά, και λαμβάνοντας υπόψη πως το κράτος παρεισφρέει όλο και περισσότερο στη ζωή μας συνειδητοποιεί κανείς το πόσο μας επηρεάζουν οι αποφάσεις που λαμβάνονται και εθνικά και τοπικά. 

Ακολουθήστε το radiothiva.gr στο facebook για να είστε πάντα ενημερωμένοι