Σε έναν κόσμο όπου επικρατεί το Real Politik, τίθεται το ερώτημα, για ποιον λόγο βρίσκεται σήμερα η χώρα μας, στο ΝΑΤΟ; Τι προσφέρει αυτή η αμυντική συμμαχία στην Ελλάδα;

Κατά την περίοδο του ψυχρού πολέμου, όπου και οι δύο υπερδυνάμεις επιδίωκαν μετά μανίας να προσελκύσουν την μια ή την άλλη χώρα στο «στρατόπεδό τους», και λαμβάνοντας υπόψη πως πάρα πολλές χώρες των Βαλκανίων είτε ήταν κομμουνιστικές, είτε ήταν στη σφαίρα επιρροής της ΕΣΣΔ, η ένταξη της Ελλάδας στην βορειοατλαντική συμμαχία, είχε απόλυτη λογική. Σήμερα όμως, μετά την πτώση, και την ολοκληρωτική ήττα, της Σοβιετικής Ένωσης, η συμμαχία του ΝΑΤΟ φαντάζει απαρχαιωμένη και δίχως σκοπό.

Ορισμένοι θα σπεύσουν να επισημάνουν πως η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, είναι ξεκάθαρο παράδειγμα του ότι η συμμαχία του ΝΑΤΟ είναι αναγκαία σήμερα, ώστε να προστατέψει την Ευρώπη από τους Ρώσους, όμως αν λάβει κανείς υπόψη του την εξέλιξη του πολέμου στην Ουκρανία, και πως οι περισσότερες χώρες της Ευρώπης, όπως η Γερμανία, η Πολωνία, η Γαλλία κ.τ.λ.π. είναι πολύ πιο ισχυρές, οικονομικά και στρατιωτικά, αντιλαμβάνεται πως οποιαδήποτε εισβολή, θεωρητική, σε αυτές τις χώρες από τους Ρώσους, θα ήταν καταδικασμένη να αποτύχει. Εκτός αυτού, μπορεί για την Πολωνία, την Εσθονία, Φινλανδία, την Ρουμανία και άλλες χώρες που συνορεύουν, ή βρίσκονται σχετικά κοντά, με την Ρωσία, η συμμετοχή τους στο ΝΑΤΟ να προσφέρει ασφάλεια, σταθερότητα και ειρήνη, όμως η Ελλάδα δεν κινδυνεύει σε καμία περίπτωση από την Ρωσία. Αντιθέτως, ο μοναδικός κίνδυνος για την χώρα μας, είναι η Τουρκία, ένα άλλο μέλος του ΝΑΤΟ. Πρόσφατα, το στρατηγείο του ΝΑΤΟ στη Σμύρνη, συνεχάρη τους Τούρκους για την νίκη τους επί της Ελλάδας, στο Μικρασιατικό Μέτωπο, με αποτέλεσμα να υπάρχει δυσαρέσκεια από πολλούς Έλληνες, και αποτέλεσε την αφορμή για το άρθρο αυτό.

Είναι κοινή παραδοχή πως η πλειοψηφία των μελών του ΝΑΤΟ, για δεκαετίες αρνούνταν πεισματικά να τηρήσουν τις ελάχιστες αμυντικές δαπάνες που έπρεπε να έχουν ως μέλη της συμμαχίας, κάτι που η Ελλάδα τηρούσε κάθε χρόνο, καθώς θεωρούσαν πως οι Αμερικανοί θα τους προστατεύουν διαρκώς, κάτι τόνιζε ξανά και ξανά ο πρ. Πρόεδρος των ΗΠΑ, Donald Trump, ο οποίος απαιτούσε να αυξήσουν οι χώρες της Ευρώπης τις αμυντικές τους δαπάνες. Η Ελλάδα, ως «στρατηγικός συνεργάτης», που τηρούσε και τηρεί τις υποχρεώσεις του προς την συμμαχία, φαίνεται πως είναι σε μια μονόπλευρη σχέση. Δίνουμε ως χώρα την δυνατότητα να υπάρχει στρατιωτική βάση των Αμερικανών στη Σούδα, όμως την ίδια στιγμή δεν εξασφαλίζει κανείς την ειρήνη στην περιοχή, για αυτό και υπάρχει η ανάγκη για τόσο υψηλές δαπάνες στην άμυνα από πλευρά μας. Είμαστε ουσιαστικά σε μια αμυντική συμμαχία, η οποία δεν μπορεί να δεσμευτεί πως η Ελλάδα δεν θα δεχτεί επίθεση από ένα άλλο μέλος της συμμαχίας. Δεν πιστεύω πως υπάρχει κάτι παρόμοιο μεταξύ άλλων μελών του ΝΑΤΟ, καθώς αυτή η κατάσταση είναι παράλογη.

Μήπως θα πρέπει να επαναδιαπραγματευτεί η χώρα μας την συμμετοχή της στο ΝΑΤΟ, διότι αν είμαστε όντως μόνοι μας, όπως έγινε και στην μικρασιατική καταστροφή, όπου όταν οι Έλληνες της Σμύρνης προσπαθούσαν να ανέβουν σε «συμμαχικά» πλοία, τους έκοβαν τα δάχτυλα και τους πετούσαν πάλι στη θάλασσα, δεν βλέπω προσωπικά να κερδίζει κάτι η Ελλάδα από την συμμαχία αυτή, πέραν από ψεύτικες ελπίδες. Εκτός βέβαια, και αν στην πραγματικότητα δεν υπάρχει κανένας απολύτως κίνδυνος πολέμου μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, και η όλη κατάσταση χρησιμεύει απλά για να γίνονται αγορές όπλων, αεροπλάνων, πλοίων και τανκς.