Η απαγόρευση της οπλοκατοχής, είτε από την γέννηση ενός κράτους, είτε μέσα από την αφαίρεση ενός αρχαίου δικαιώματος, έχει αφήσει, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, τους νομοταγείς πολίτες υπόχρεους στο κράτος για την προσωπική τους ασφάλεια, είτε από εγκληματίες, είτε από άλλες χώρες.

Σε πολλές περιπτώσεις οι πολίτες παραχώρησαν εθελούσια αυτό το δικαίωμα, της οπλοκατοχής, δίνοντας έτσι στο κράτος το μονοπώλιο της νόμιμης βίας, καθώς αρκετοί είναι αυτοί που δεν θέλουν, κατανοητά, να έχουν την ευθύνη που φέρει η χρήση ενός όπλου, για την αυτοπροστασία. Βέβαια, οι εγκληματίες έχουν την εκνευριστική συνήθεια να αγνοούν το τι λέει ο νόμος, και έτσι πολλές φορές ενώ οι νομοταγείς πολίτες είναι άοπλοι και ανήμποροι, οι εγκληματίες οπλοφορούν και σπέρνουν τον τρόμο, χτυπώντας, βιάζοντας, κλέβοντας και ληστεύοντας.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της κατάστασης είναι το γεγονός πως ουκ ολίγες φορές νομοταγείς πολίτες που προσπαθούν να προστατέψουν τον εαυτό τους, την οικογένειά τους, ή την ιδιωτική τους περιουσία από εγκληματίες, αντιμετωπίζονται από το κράτος ως εξ ίσου εγκληματίες και τιμωρούνται, ενώ σε άλλες περιπτώσεις οι αρχές ζητούν από τους πολίτες, ουσιαστικά, να μην προκαλούν τους εγκληματίες και να τους αφήσουν να συνεχίσουν ανενόχλητοι τις παραβατικές τους συμπεριφορές, ή σε πιο πρωτοπόρες περιπτώσεις, το κράτος υπενθυμίζει στους εγκληματίες πως είναι ανήθικο και παράνομο να ληστεύουν, να μαχαιρώνουν, να κλέβουν ή να βιάζουν, ζητώντας τους ευγενικά να σταματήσουν αυτές τις παραβατικές συμπεριφορές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η πόλη του Λονδίνου, όπου για να αντιμετωπιστεί η δραματική αύξηση των επιθέσεων με μαχαίρια, κυρίως από ανήλικα παιδιά ή νεαρούς ενήλικους, οι αρχές αποφάσισαν να τοποθετήσουν κάδους που αναγράφουν «ρίξε το μαχαίρι εδώ». Ίσως στην επόμενη καμπάνια οι αρχές να τοποθετήσουν αφίσες που να αναγράφουν «εγκληματίες, σας παρακαλούμε, δείξτε έλεος».

Είναι προφανές ότι ακόμη και στην καλύτερη περίπτωση, η αστυνομία δεν μπορεί να βρίσκεται παντού ανά πάσα στιγμή, και ό,τι και να γίνει η εγκληματικότητα θα συνεχίζεται, όμως, μπορούν να ληφθούν πολιτικές που θα την μειώσουν δραματικά, όπως η αποτροπή της εγκληματικότητας με πεζές περιπολίες, η μηδενική ανοχή στην εγκληματικότητα, κ.α. Εφόσον το κράτος υποστηρίζει ότι μπορεί να προστατέψει τους πολίτες του, και για αυτό τον λόγο οι ίδιοι δεν χρειάζεται να οπλοφορούν για να προστατέψουν τους εαυτούς τους, ήρθε η ώρα να ενδιαφερθούν οι πολιτικοί, σε όλες τις χώρες που αντιμετωπίζουν παρόμοια προβλήματα, με τις ζωές και τις περιουσίες των νομοταγών πολιτών, και λιγότερο με τους εγκληματίες, τους οποίους αντιμετωπίζουν όλο και περισσότερο ως εξ ίσου θύματα.