Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Χαλκίδος, κ. Χρυσόστομος, εξέδωσε το παρακάτω αναστάσιμο μήνυμα προς τον Ιερό Κλήρο, τις Μοναστικές Αδελφότητες και τον ευσεβή Λαό της Ιεράς Μητροπόλεως Χαλκίδος, Ιστιαίας και Βορείων Σποράδων, όπου ευχήθηκε «Να έχουμε τον Θεό Κύριο στη ζωή μας, να εμπνεόμαστε από την θυσιαστική αγάπη Του, για να αναστηθεί μαζί μας, επί τέλους, αυτός ο κόσμος και να πλημμυρίσει Αλήθεια, Φως, Ειρήνη, Χαρά και Ζωή!»

ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΧΑΛΚΙΔΟΣ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

Προς

τον Ιερό Κλήρο,

τις Μοναστικές Αδελφότητες και

τον ευσεβή Λαό

της Ιεράς Μητροπόλεως Χαλκίδος, Ιστιαίας και Βορείων Σποράδων.

Αγαπητοί μου αδελφοί και συλλειτουργοί, Οσιώτατοι Μοναχοί και Μοναχές και Χριστιανοί μου ευλογημένοι,

Έφθασε και πάλιν η εορτή των εορτών, η πανήγυρις των πανηγύρεων, το άγιον Πάσχα.

Όλοι μας προσδοκούμε με ανυπομονησία να ψάλωμε και να ακούσωμε το Χριστός Ανέστη και να ομολογήσουμε την πίστη μας, ότι ο Κύριός μας και Θεός μας Ιησούς Χριστός, διά του θανάτου Του, επάτησε τον θάνατο! Διά της ταφής Του μετέβαλε το θνητό πρόσλημμα, δηλαδή την ανθρώπινη φύση, την οποία προσέλαβε εκ Πνεύματος Αγίου και Μαρίας της Παρθένου, γενόμενος άνθρωπος αληθινός, δίχως ποτέ να παύσει να είναι αυτό που ήταν πριν την σάρκωσή Του, δηλαδή, Θεός και την έκανε αθάνατη. Ανέστη εκ νεκρών, χαρισάμενος την ζωήν σε μας τους αυτοκαταδικασθέντες, στον ανίκητο μέχρι τότε θάνατο, ανθρώπους.

Λίγο πριν το εκούσιο πάθος Του, ο Χριστός, παρομοίασε τον εαυτόν Του με τον κόκκο του σταριού και, χρησιμοποιώντας την γεωργική εικόνα της σποράς στην γη, είπε ότι, όπως ο κόκκος του σταριού, για να βλαστήσει και να καρποφορήσει, πρέπει να πέσει στην γη και να αποθάνει, αλλοιώς θα μείνει μόνος του, έτσι πρέπει να αποθάνει και ο Ίδιος και να ταφεί στην γη και, διά του θανάτου Του και της εκ νεκρών Αναστάσεώς Του, να πατήσει τον θάνατο!

Θαυμαστό το γεγονός! Μας θυμίζει και τον δικό μας θάνατο, την σπορά μας στη γη διά της ταφής και την αναμενόμενη εκ νεκρών ανάστασή μας κατά την δευτέρα Παρουσία.

Αυτήν την βεβαία ελπίδα φανερώνουμε στα διά των κολλύβων (που είναι κόκκοι σταριού βρασμένοι) τελούμενα ιερά μνημόσυνα. Σίτος, λοιπόν, ο Χριστός! Σίτος, ο οποίος θερίζεται απ’ όσους επιθυμούν την σωτηρία, από τον εύφορο και γλυκύτατο αγρό, τα σπλάγχνα της Παναγίας μας, όπου εσκήνωσε με την Χάρη του Αγίου Πνεύματος.

Απ’ αυτόν τον σίτο προέρχεται ο άρτος της θείας Ευχαριστίας, ο Χριστός, που, όπως ο Ίδιος είπε για τον εαυτό Του, είναι ο άρτος ο εκ του ουρανού καταβάς, ώστε όποιος φάει αυτόν τον άρτο να μην αποθάνει, αλλά να ζήσει και να αναστηθεί στην αιώνια και ατελεύτητη ζωή! Η Ανάστασή μας συνεπώς και η αφθαρτοποίησή μας, είναι προσφορά Του και δώρο Του, αλλά και αποτέλεσμα αγαπητικής σχέσεως και ενώσεως μας μ’ Εκείνον που είναι η Ζωή! Και τούτο συντελείται στην θεία Λειτουργία που θα ακολουθήσει αμέσως μετά την ακολουθία της Αναστάσεως και στην οποία προτρέπω και θερμοπαρακαλώ να είμαστε όλοι παρόντες και μέτοχοι! Προς τούτο, ας θυμηθούμε πως η άκαιρη και βιαστική τροφή του απαγορευμένου καρπού έβγαλε τους πρωτόπλαστους από τον παράδεισο στην εξορία και τους οδήγησε στον θάνατο. Προς Θεού, μην γίνει και απόψε η βιασύνη και η λαχτάρα για το φαγητό αιτία να στερηθούμε Αυτόν που είναι η Ζωή!

Εξάλλου αυτόν ακριβώς τον συμβολισμό με τον κόκκο του σίτου χρησιμοποιούν οι άγιοι πατέρες της Εκκλησίας μας, προκειμένου να μας βοηθήσουν να συνειδητοποιήσουμε αυτό που κι εμείς είμαστε ως Εκκλησία. Ο καθένας μας είναι ένας κόκκος σταριού και όλοι μας πρέπει να απαλλαγούμε από τα άχυρα και καθαροί να αλεσθούμε μέσα στην αγάπη, να ενωθούμε με τον Χριστό και μεταξύ μας και να γίνουμε το Σώμα της Εκκλησίας, το αληθινό πρόσφορο στην αγάπη του Χριστού! Αυτό είναι ένα Μυστήριο που γίνεται απτή πραγματικότης, βίωμα αληθινό, κυρίως στην Θεία Λειτουργία, που πρέπει, ωστόσο, να συνεχίζεται και μέσα στην καθημερινή μας ζωή. Πρέπει να πεθάνουμε, ως παλαιοί άνθρωποι, για να ζήσουμε αναστημένοι από τούτη την ζωή. Η θυσία του εγωισμού μας και του ατομικού θελήματός μας, δεν είναι φυσικά εύκολη υπόθεση. Γι’ αυτό, περιγράφοντας αυτόν τον δύσκολο αγώνα, λέει ο ψαλμωδός ότι σπέρνουμε με δάκρυα, αλλά θα θερίσουμε, εν εκείνη τη ημέρα της δευτέρας Παρουσίας, με αγαλλίαση, την Ζωή και την ανάσταση!

Παιδιά μου αγαπητά, Ο Αναστημένος Χριστός μας καλεί, τούτη την φωταυγή ημέρα της εγέρσεως, στο αναστάσιμο τραπέζι Του, όπου προσφέρει και προσφέρεται εις βρώσιν και πόσιν, εις άφεσιν αμαρτιών και ζωήν αιώνιον. Ο Χριστός είναι που δίνει την χαρά και την Ειρήνη!

Ας προσέλθουμε σ’ αυτήν την πηγή της Αναστάσεώς μας και αλλήλους περιπτυσσόμενοι, ας ψάλλουμε με μια καρδιά και μια φωνή το «Χριστός Ανέστη!» «Αναστάσεως ημέρα, λαμπρυνθώμεν λαοί!» «… εκ του τάφου ωραίος ανέτειλεν Ήλιος!» και ήδη διεβίβασεν όλους μας εκ του θανάτου προς την ζωήν!

Αυτώ η δόξα εις τους αιώνας! Αμήν!

Διάπυρος ευχέτης σας

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΑΣ

† ο Χαλκίδος Χρυσόστομος