Η δολοφονία του Αμερικανού σχολιαστή Charlie Kirk, «ανάγκασε» αρκετούς «προοδευτικούς» τόσο των Η.Π.Α. όσο και της Ελλάδας να αποκαλύψουν για ακόμη μια φορά την «αλληλεγγύη», την «ανοχή», την «αγάπη», την «ανθρωπιά» τους. Αλλοι πανηγυρίζουν με την δολοφονία αυτή, άλλοι επιδιώκουν να την δικαιολογήσουν με επιχειρήματα του τύπου, «εντάξει, ήθελε και τα έπαθε», «δεν συμφωνώ με την δολοφονία, ΑΛΛΑ…», «ήταν ακραίος», ενώ άλλοι απαυδούν όταν βλέπουν ανθρώπους να θλίβονται με την δολοφονία ενός 31χρονου, ιδιαίτερα μετριοπαθή, σχολιάζοντας «έλα μωρέ με αυτόν θα ασχολούμαστε;».

Οι αντιδράσεις αυτές φέρνουν στο προσκήνιο, για ακόμη μια φορά, το ζήτημα των «ακραίων» του 21^ου αιώνα, αυτούς τους οποίος απεχθάνεται η καθεστηκυία τάξη, και επιδιώκει να «επανεκπαιδεύσει» με κάθε τρόπο, να τους κάνει «μοντέρνους» ανθρώπους. Αρχικά, αν διαφωνείς σε οποιοδήποτε θέμα με τους «προοδευτικούς», ή με την καθεστηκυία τάξη, είσαι αυτόματα «ακραίος». Δεν επιτρέπεται να πας κόντρα στους «πεφωτισμένους». Υπερασπίζεσαι την ελευθερία του λόγου; Είσαι ακραίος, συγνώμη. Επιθυμείς να προστατεύεις τον εαυτό σου και την οικογένειά σου από βίαιους εγκληματίες, αντί να προσποιείσαι πως κοιμάσαι όσο αυτοί λεηλατούν την οικεία σου; Είσαι ακραίος. Θες να τιμωρούνται οι εγκληματίες και να μην αφήνονται ελεύθεροι να τρομοκρατούν και να δολοφονούν αθώους πολίτες; Είσαι ακραίος. Θες να μεγαλώνουν τα τέκνα σου με τις δικές σου αξίες και τις αξίες των προγόνων σου; Ακραίος, το κράτος θα μεγαλώσει τα παιδιά σου, όπως θέλει αυτό. Θες να έχεις μια παραδοσιακή οικογένεια και να έχεις πολλά παιδιά; Μάλλον είσαι ακραίος, αυτά ανήκουν στο παρελθόν. Είσαι θρησκευόμενος και πόσο μάλλον Χριστιανός; Ακραίος. Ζούμε, θα πουν οι «πεφωτισμένοι», σε «πεφωτισμένη εποχή». Θες να έχεις ανοικτό διάλογο, με σεβασμό και να προσπαθείς να πείσεις τον κόσμο, ειδικά τους νέους, για τις συντηρητικές, παραδοσιακές, θέσεις σου; Εννοείται πως είσαι ακραίος, η νεολαία «ανήκει» στην αριστερά. Τάσσεσαι κατά της διάλυσης των παραδόσεων και των αξιών της κοινωνίας σου; Ακραίος. Αγαπάς την πατρίδα σου και θες να αφήσεις ως παρακαταθήκη στα παιδιά και στα εγγόνια σου ότι παρέλαβες από τις προηγούμενες γενιές; Ακραίος. Θες να συζητήσεις ιδέες και απόψεις πάνω σε ζητήματα που επικρατεί η αριστερά; Ακραίος! Μονάχα οι αξίες των συντηρητικών τίθενται σε συζήτηση ώστε να αλλάξουν. Ο διάλογος επιτρέπεται μονάχα για να επιτευχθεί η «πρόοδος»! Το να αντιμιλάς στην εξουσία, στην καθεστηκυία τάξη, να υπερασπίζεσαι τις αξίες σου, τα πιστεύω σου, τα αρχαία δικαιώματά σου, την θρησκεία σου, θεωρείται «ακραίο». Έτσι τουλάχιστον υποστηρίζουν οι «πεφωτισμένοι». Το μόνο ερώτημα που εγείρεται από όλα αυτά είναι το εξής: γιατί τους δίνει κανείς σημασία;