Τι λέτε; Τι να πούμε; Περί ανέμων και υδάτων. Συχνός ο διάλογος τούτος, όλοι τον έχουμε ακούσει και ίσως, όλοι μας τον έχουμε, σε στιγμές αμηχανίας, χρησιμοποιήσει. Ο καιρός ως φυσικό φαινόμενο σίγουρα μας προκαλεί και μας βγάζει από την ρουτίνα μας. Ο καιρός, και είναι σημαντικό τούτο, ισορροπεί τη ζωή μας κι ως εν ήδη χειροδύναμος αγωγιάτης γυρίζει τον τροχό του χρόνου. Αυτός κατανέμει τα καιρικά φαινόμενα, κι αποτυπώνει στο σώμα μας το πέρασμά του και ζωγραφίζει τ’ αυλακάκια στα μέτωπά μας. Η όλη διαδικασία έχει τους δικούς της κανόνες που διαμορφώθηκαν στην αέναη κίνηση πέρασμα της συμπαντικής αρμονίας. Η όποια παραβίαση σπάζει την αλυσίδα της ισορροπίας και μας αφαιρεί τη δυνατότητα της κανονικότητας της ζωής.

Το βραδιάτικό δελτίο ειδήσεων μας ενημερώνει για τις θερμοκρασίες. Ζούμε, συχνά μας λέει, τις μεγαλύτερες τιμές από καταβολής μετρήσεων. Μας δηλώνει κάτι αυτό; Έχουμε τη συναίσθηση των λόγων ή νομίζουμε ότι αφορούν τους γύρω μας; Σίγουρα για εμάς καλό καιρό έχουμε όταν έχει λιακάδα, δεν βρέχει και δεν κρυώνουμε. Πόσο εγωιστικό και εγωπαθές ον είναι ο άνθρωπος, δηλαδή εμείς; Δίπλα μας γίνονται κοσμογονικές αλλαγές: οι θάλασσες μολυσμένες, το ίδιο και η ατμόσφαιρα. Τα ποτάμια στερφεύουν, οι πρώτες ύλες σπαταλούνται, τα δάση καίγονται. Η γη κομματιάζεται σε χιλιάδες ξερικά κι άγονα κομμάτια. Για τα χιόνια δεν είπαμε τίποτα. Ανύπαρκτα. Τάχιστα πρέπει να ακυρώσουμε τη ρήση "θα σε κυνηγήσω μέχρι να πατήσεις χιόνι", μιας και τα χιόνια σπανίζουν πια. Για τα ζωάκια ο άχιονος χειμώνας είναι καταστροφή. Το κουκούλωμα με το χιόνι φέρνει τη χειμερία νάρκη, τον ύπνο και έτσι δε χρειάζεται τροφή ούτε και προστασία. Κι ο άνθρωπος; Αυτός είναι το μεγαλύτερο θύμα, αλλά δεν το έχει ή δεν θέλει να το αντιληφθεί. Όταν δεν θα έχει τροφή, νερό να ξεδιψάσει, επικρατεί αφόρητή ζέστη και εμφανίζονται πρωτόγνωρες αρρώστιες, όταν δε θα βρίσκει φωλιά για να κουρνιάσει, τότε ίσως θα είναι αργά. Όσοι «διαβάζουν» τα μελλούμενα έχουν την υποχρέωση να ενημερώσουν τους αδαείς. Όταν βουλιάξει το σκάφος που λέγεται γη, θα βουλιάξει αύτανδρο. Κανένας δε θα σωθεί ούτε αυτοί που προστάτευαν το περιβάλλον ούτε αυτοί που δεν το προστάτευαν. Πολιτικοί και πολιτική, επιστήμονες και διανοούμενοι, πολίτες και κινήματα ο καιρός εκπέμπει σήμα κινδύνου, το περιβάλλον αγκομαχάει, Ας είμαστε έτοιμοι να δώσουμε τον αγώνα της επιβίωσης, να προσφέρουμε στα παιδιά μας ένα βιώσιμο αύριο, να μην τους στερήσουνε τη ζωή. Τώρα.