Ως Περιφερειακός Σύμβουλος και ως αιρετό μέλος του ΠΥΣΔΕ και του ΑΠΥΣΔΕ Στερεάς Ελλάδας, νιώθω την ανάγκη να τοποθετηθώ δημόσια για την κατάργηση των σχολικών επιτροπών.

Οι σχολικές επιτροπές ιδρύθηκαν με αποκλειστικό στόχο την κάλυψη των λειτουργικών και καθημερινών αναγκών των σχολικών μονάδων, αποτελώντας έναν θεσμό εγγύτητας ανάμεσα στη διοίκηση και το σχολείο.

Αποτελούσαν συλλογικά όργανα με δημοκρατική σύνθεση, στα οποία συμμετείχαν εκπρόσωποι της εκπαιδευτικής κοινότητας, της τοπικής αυτοδιοίκησης και των γονέων, διασφαλίζοντας διαφάνεια, λογοδοσία και κοινωνικό έλεγχο.

Με την κατάργησή τους, οι αρμοδιότητες μεταφέρονται κεντρικά στους δήμους, χωρίς να έχει προηγηθεί ουσιαστικός διάλογος, χωρίς επαρκή μεταβατική περίοδο, και χωρίς να διασφαλίζεται η αναγκαία στελέχωση και χρηματοδότηση.

Η κυβερνητική επιλογή κινείται στη λογική του συγκεντρωτισμού και της απομάκρυνσης της διοίκησης από τον έλεγχο των πολιτών, αποδυναμώνοντας συλλογικούς θεσμούς και περιορίζοντας τη συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας στις αποφάσεις που αφορούν το σχολείο.

Οι περισσότεροι δήμοι, ιδιαίτερα σε περιοχές όπως η Στερεά Ελλάδα, είναι υποστελεχωμένοι και οικονομικά πιεσμένοι, γεγονός που δημιουργεί σοβαρούς κινδύνους για:

•καθυστερήσεις στην κάλυψη βασικών αναγκών των σχολείων,

•υποβάθμιση της καθημερινής λειτουργίας τους,

•και ενίσχυση των ανισοτήτων μεταξύ «ισχυρών» και «αδύναμων» δήμων.

Για να είμαστε ειλικρινείς:

Ναι, οι σχολικές επιτροπές είχαν προβλήματα.

Ναι, υπήρχαν καθυστερήσεις, γραφειοκρατία και δυσλειτουργίες.

Όμως η λύση δεν είναι να καταργείς μια δομή χωρίς να βάζεις στη θέση της κάτι καλύτερο και ισχυρότερο.

Ας δούμε πολύ απλά τι αλλάζει στην πράξη:

ΠΡΙΝ (Σχολικές Επιτροπές) ΤΩΡΑ (Μετά την κατάργηση)

Υπήρχε όργανο που ασχολούνταν αποκλειστικά με τα σχολεία - Τα σχολεία είναι ένα θέμα ανάμεσα σε δεκάδες άλλα στον δήμο

Πιο άμεση γνώση των αναγκών κάθε σχολείου - Οι ανάγκες περνάνε μέσα από κεντρική δημοτική γραφειοκρατία

Σχετικά γρηγορότερες λύσεις σε μικροπροβλήματα - Μεγαλύτερος κίνδυνος καθυστερήσεων

Συμμετοχή ανθρώπων της σχολικής κοινότητας - Απομάκρυνση της εκπαιδευτικής κοινότητας από τις αποφάσεις

Υπήρχε συγκεκριμένη δομή ευθύνης - Η ευθύνη διαχέεται και χάνεται μέσα στις υπηρεσίες

Με απλά λόγια:

Πριν υπήρχε μηχανισμός μόνο για τα σχολεία.

Τώρα τα σχολεία κινδυνεύουν να χαθούν μέσα στη γενική λειτουργία των δήμων.

Και όλα αυτά σε μια περίοδο που οι περισσότεροι δήμοι είναι:

•υποστελεχωμένοι,

•υποχρηματοδοτούμενοι,

•και οικονομικά πιεσμένοι.

Ακούγεται ως “αντιστάθμισμα” η πάγια προκαταβολή στους διευθυντές.

Όμως:

δεν είναι δουλειά του διευθυντή ή του εκπαιδευτικού να γίνει λογιστής και διαχειριστής,

και αυτό δεν αντικαθιστά μια οργανωμένη δομή στήριξης των σχολείων.

Θέλω να το πω καθαρά:

Είμαστε ανοιχτοί στις αλλαγές.

Όχι όμως σε αλλαγές που δεν βελτιώνουν, αλλά αποδυναμώνουν τη λειτουργία του σχολείου.

Γι’ αυτό καταθέτω μια συγκεκριμένη και ρεαλιστική πρόταση:

Αν η κυβέρνηση επιμένει στην κατάργηση των σχολικών επιτροπών, τότε πρέπει να ενισχυθεί θεσμικά η Δημοτική Επιτροπή Παιδείας:

•να αποκτήσει πραγματικές αρμοδιότητες,

•δικό της, δεσμευμένο προϋπολογισμό για τα σχολεία,

•και συμμετοχή της εκπαιδευτικής ΚΑΙ γονεϊκής κοινότητας.

 Να υπάρχει δηλαδή σε κάθε δήμο ένα συλλογικό όργανο που να ασχολείται αποκλειστικά με τα σχολεία.

Αλλιώς, φοβάμαι ότι αυτό που έρχεται δεν είναι εκσυγχρονισμός.

Είναι ένα βήμα πίσω για το δημόσιο σχολείο.

Γιάννης Αλεξίου – Εκπαιδευτικός Β/θμιας Εκπ/σης

Περιφερειακός Σύμβουλος ΠΣτΕ

Αιρετό μέλος του ΑΠΥΣΔΕ Στερεάς Ελλάδας & του ΠΥΣΔΕ Ευβοίας