Το χέρι βαθιά στην τσέπη βάζει η Πορτογαλία με τους στρατιωτικούς εξοπλισμούς το 2025 να φτάνουν στο 2% του ΑΕΠ αντιπροσωπεύοντας επιπλέον δαπάνες ύψους 1.3 δισ. ευρώ (www.portugal.gov.pt 14/7/2025) μετά το πράσινο φως που έλαβε από το Συμβούλιο της ΕΕ με τη Σύσταση της 8ης Ιουλίου 2025 για την οικονομική και δημοσιονομική πολιτική της Πορτογαλίας (https://eur-lex.europa.eu 20/8/2025, σελ. 3).

Στο πλαίσιο αυτό σύμφωνα με τον Πορτογάλο υπουργό άμυνας Νούνο Μέλο «το Πορτογαλικό Ναυτικό προτίθεται να προχωρήσει στην προμήθεια δύο νέων πλοίων γενικής υποστήριξης από την Τουρκία» (www.enikos.gr 29/1/2026). Μάλιστα παρουσία του Μέλο «η τελετή τοποθέτησης της καρίνας για το πρώτο πλοίο πραγματοποιήθηκε στο ναυπηγείο Ada στην Κωνσταντινούπολη, σηματοδοτώντας την έναρξη του έργου. Οι προετοιμασίες για το δεύτερο πλοίο πρόκειται να συνεχιστούν» (https://turkmarinews.com 30/1/2026). Κάθε πλοίο «θα έχει μήκος 137 μέτρα, εκτόπισμα 11.000 τόνων, εξοπλισμένο με κατάστρωμα ελικοπτέρων, πλατφόρμες UAV και ένα ειδικό υπόστεγο για μη επανδρωμένα αεροσκάφη». Έτσι η Λισαβόνα εξετάζει επιπλέον και την αγορά τουρκικών drones και άλλου στρατιωτικού εξοπλισμού. Όμως η Πορτογαλία δεν μένει μόνο σ΄ αυτά καθώς η επίσκεψη Μέλο στην Τουρκία είχε στόχο «να διερευνήσει επιχειρηματικές ευκαιρίες και πιθανές συνεργασίες» (www.theportugalnews.com 28/1/2026).

Και όλα αυτά ενώ η φτώχεια χτυπάει κόκκινο στην Πορτογαλία καθώς όπως συνομολογεί το Συμβούλιο στην παραπάνω Σύσταση «η έλλειψη οικονομικά προσιτής στέγασης έχει ως πρόσθετο αποτέλεσμα την αύξηση του αριθμού των ατόμων που βιώνουν έλλειψη στέγης ή ζουν σε άτυπους καταυλισμούς» (σελ.10). Επιπλέον καταγράφονται «υψηλά επίπεδα ανεργίας των νέων (21,6 % το 2024 έναντι 14,9 % στην ΕΕ)» (σελ.9), ενώ «το μερίδιο του πορτογαλικού πληθυσμού που βιώνει ενεργειακή φτώχεια είναι μεγάλο» (σελ.8). Ταυτόχρονα «το Εθνικό Σύστημα Υγείας εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σημαντικές ελλείψεις εργαζομένων στον τομέα της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, οι οποίες έχουν επιπτώσεις στην προσβασιμότητα σε υπηρεσίες ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, οδηγώντας, για παράδειγμα, σε μεγάλους χρόνους αναμονής και άνιση πρόσβαση μεταξύ εισοδηματικών ομάδων και μεταξύ περιφερειών της χώρας» (σελ.9).

Τέλος το Συμβούλιο κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου για τα δημοσιονομικά προβλήματα της Πορτογαλίας   βάζει στο στόχαστρο   το συνταξιοδοτικό σύστημα της χώρας τονίζοντας ότι «η δημογραφική γήρανση, παράλληλα με τη συρρίκνωση του πληθυσμού σε ηλικία εργασίας, ασκεί πίεση στη βιωσιμότητα του διανεμητικού συνταξιοδοτικού συστήματος της Πορτογαλίας» (σελ.5). Έτσι καθώς προκύπτει «έλλειμμα στο ισοζύγιο του δημόσιου συνταξιοδοτικού συστήματος» (σελ.5) το Συμβούλιο τονίζει ότι «πολιτικές όπως τα συστήματα πρόωρης συνταξιοδότησης και οι ειδικοί συντελεστές αυξάνουν την πίεση στο δημόσιο συνταξιοδοτικό σύστημα της χώρας, κάτι που θα μπορούσε να επηρεάσει τη βιωσιμότητά του» (σελ. 5). Ζητά σε συγκεκριμένη δράση για «τη βιωσιμότητα του συνταξιοδοτικού συστήματος» (σελ. 6 και 10), αλλά και κατάργηση των επιδοτήσεων ορυκτών καυσίμων (σελ. 8) όπερ σημαίνει σκληρή δημοσιονομική εξυγίανση, μείωση συντάξεων, αύξηση ορίων ηλικίας και φορομπηχτική πολιτική.

Όμως παρά τα χάλια της Πορτογαλίας στο κοινωνικό πεδίο το Συμβούλιο καλεί τους Πορτογάλους να σφίξουν κι΄ άλλο το ζωνάρι ζητώντας «να ενισχυθούν οι συνολικές δαπάνες για την άμυνα και την ασφάλεια και η ετοιμότητα» παράλληλα δε «να διασφαλιστεί η βιωσιμότητα του χρέους» με την ανάληψη δράσης «για τη διασφάλιση της μεσοπρόθεσμης δημοσιονομικής βιωσιμότητας του συνταξιοδοτικού συστήματος (σελ.10).

Έτσι και ο Ερντογάν δεν θα χάσει το πορτογαλικό παραδάκι.