Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Συμεών ιερούργησε, την Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2026, στην Λοκρίδα, στην Ενορία του Αγίου Δημητρίου του χωριού Αγία Τριάδα, μιλώντας στο κήρυγμά του για την μεγάλη ευκαιρία πνευματικής επανανοηματοδότησης, που προσφέρει η Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή, και ιδιαίτερα ανέπτυξε τρεις άξονες αυτής της πνευματικής πορείας, που παρουσιάζονται μέσα από το σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα:

 «Η πρώτη βάση και προϋπόθεση, για να μπορέσει κανείς νηφάλια να δει τα πράγματα της ζωής του μας λέει η Αγία μας Εκκλησία είναι η συγχώρεση. Πώς είναι δυνατόν να έχεις ηρεμία, για να λαμβάνεις ήρεμες και ψύχραιμες και νηφάλιες αποφάσεις, όταν μέσα σου έχεις ταραχή και σύγχυση με τον άλλον άνθρωπο, όταν έχεις εκκρεμότητες που δεν μπορείς να τις ξεπεράσεις, όταν είσαι εγκλωβισμένος στη μνησικακία, όταν οι πληγές που σου έχει προκαλέσει ο συνάνθρωπός σου δεν σε αφήνουν να κοιτάξεις μπροστά αλλά τελικά σε καθηλώνουν, σε βαλτώνουν, σε κρατούν αγκιστρωμένο.

Η αμνησικακία δεν σημαίνει ότι είναι αμνησία. Πολλές φορές μπερδεύουμε αυτά τα πράγματα, το ότι έχει κανείς την αρχοντιά να συγχωρέσει τον άλλον, να προσπεράσει αυτό που του έκανε, να προχωρήσει μπροστά δε σημαίνει ότι τον αμνηστεύει ούτε σημαίνει ότι έρχεται να του πει μπράβο για αυτό το οποίο έπραξε και για τον τρόπο με τον οποίο φέρθηκε. Αυτός ο οποίος βλάπτεται είναι αυτός ο οποίος βλάπτει και αυτή είναι η δική μας αποστολή να φανερώσουμε και να αποδείξουμε: Μας υβρίζει κάποιος; Αν τον υβρίζουμε και εμείς δικαιώνουμε αυτό το οποίο έπραξε. Αν αντίθετα κλείσουμε τα αυτιά μας ή του χαμογελάσουμε κιόλας και προχωρήσουμε μπροστά, τότε έχει μείνει εντελώς ξεκρέμαστος, εκτεθειμένος μόνο με την κακία του και με ο,τιδήποτε άλλο, ενώ εμείς συνεχίζουμε να προχωράμε στη ζωή μας χωρίς να εγκλωβιζόμαστε μέσα στο κακό.

Η συγχώρεση είναι η δύναμη της νίκης. Η συγχώρεση είναι η φανέρωση της αρχοντιάς και τελικά η συγχώρεση είναι η πραγματική δύναμη. Η συγχώρεση είναι η δύναμη να αναπνέουμε καθαρό οξυγόνο και να προχωράμε μπροστά.

Το δεύτερο, το οποίο μας φέρνει μπροστά η Αγία μας Εκκλησία σήμερα με το ευαγγελικό ανάγνωσμα και το οποίο είναι εξόχως συναρπαστικό και θα έλεγα ρηξικέλευθο, μας αναφέρει τη νηστεία, αλλά δεν μένει απλώς στην εντολή ή στην πρόταση της νηστείας, αλλά μας φανερώνει το περιεχόμενο της νηστείας. Η νηστεία για τον χριστιανό δεν είναι μία σαδιστική ή σαδομαζοχιστική κατάσταση, δεν είναι μία διαδικασία μίας τιμωρητικής εξιλέωσης, αλλά είναι μία επιλογή μίας προσωπικής αποτοξίνωσης ακόμα και από τις υλικές τροφές, ακόμα και από τον καταναλωτισμό, ακόμα και από την ακόρεστη μανία να συγκεντρώνει κανείς υλικά και πράγματα. Η νηστεία δεν είναι στέρηση. Η νηστεία είναι πρόταση. Η νηστεία είναι επιλογή, επιλογή προτεραιοτήτων. Αποφασίζει ο άνθρωπος να θέσει τα πράγματα της ζωής του στη σωστή ιεράρχηση. Τι είναι αυτό που προέχει; Είναι τι θα φάω ή με ποιον θα κάτσω στο τραπέζι μαζί έστω και αν πιώ μόνο ένα ποτήρι νερό. Τι έχει προτεραιότητα; Η επικοινωνία, η σχέση, η φιλία, η αγάπη, το βλέμμα, το χαμόγελο; Ή προτεραιότητα έχει το τι θα αποκτήσω ή πως θα ικανοποιήσω τις φοβίες μου, τις ανασφάλειές μου, τις διάφορες καταστάσεις που συνθλίβουν την ψυχή μου. Γι’ αυτό ακριβώς αυτός που πραγματικά νηστεύει δεν μπορεί παρά να χαίρεται, γιατί η νηστεία του φανερώνει ότι στη θέση της τροφής, στη θέση της τρυφής, στη θέση της απόλαυσης, στη θέση της οποιασδήποτε ηδονής έχει εισέλθει μία άλλη ηδονή, η οποία γεμίζει την ύπαρξή του, την προσωπικότητά του και αυτή η ηδονή είναι η σχέση με τον Θεό και η σχέση με τον άνθρωπο.

Και τέλος ο τρίτος άξονας και πυλώνας: κοιτάξτε που είναι ο θησαυρός σας, μη θησαυρίζετε θησαυρούς τους οποίους «σης καὶ βρῶσις ἀφανίζει», μην επιλέγετε στη ζωή σας ως στόχο αυτά τα οποία χάνονται, εξαφανίζονται, τα οποία τα παίρνει ο άνεμος αλλά βάλτε στην καρδιά σας και αναζητήστε στην καρδιά τον αληθινό θησαυρό. «Εκεί που είναι ο θησαυρός ημών εκεί έσται και η καρδία υμών».

Έρχεται δηλαδή με λίγα λόγια η Μεγάλη Τεσσαρακοστή μέσα από τη νηστεία, μέσα από την ησυχία, μέσα από τη συγχώρεση, μέσα από αυτή την τροπική φυγή να μας δώσει τη δυνατότητα στον κάθε έναν από εμάς να κάνουμε μία ειλικρινή συζήτηση με τον εαυτό μας. Είναι μια ευκαιρία λοιπόν να κάνουμε έναν γόνιμο απολογισμό, όχι μελαγχολικό ούτε καταθλιπτικό ούτε παραπονιάρικο, γιατί ένας τέτοιος απολογισμός ουσιαστικά καλλιεργεί απωθημένα, τα οποία μας οδηγούν στη δυστυχία αλλά ευγνωμονώντας το Θεό για όσα ζήσαμε, ευχαριστώντας το Θεό για όσα καταφέραμε, για όσα μικρά και μεγάλα θαύματα ζήσαμε στη ζωή μας και αποφασισμένοι τον υπόλοιπο χρόνο της ζωής ημών «ἐν εἰρήνῃ καὶ μετανοίᾳ ἐκτελέσαι» όπως προσευχόμαστε.

Όλα αυτά είναι μεταξύ πολλών άλλων προτάγματα της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, της ορθόδοξης πνευματικότητας που τίθενται μπροστά μας για να πάρουμε τη ζωή μας στα σοβαρά, να αφήσουμε το τι κάνουν οι άλλοι, να αφήσουμε τις μικρότητες, να αφήσουμε τις γελοιότητες, να αφήσουμε τις τοξικότητες, να αφήσουμε όλα αυτά τα υποκατάστατα ζωής και να επιλέξουμε μία αληθινή επιλογή ζωής κοιτώντας μονάχα μπροστά, μονάχα στο μέλλον».

Τον Σεβασμιώτατο κ. Συμεών ευχαρίστησε υιικώς εκ μέρους της Ενορίας ο εφημέριος Αρχιμ. π. Γρηγόριος Αθανασίου, ενώ στις Ιερές Ακολουθίες μεταξύ των πιστών παραβρέθηκαν: ο Δήμαρχος Καμένων Βούρλων κ. Ηλίας Κυρμανίδης με μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου, ο θεματικός Αντιπεριφερειάρχης κ. Ηλίας Καλτσάς, ο Πρόεδρος του Δημ. Διαμερίσματος της Αγίας Τριάδος Λοκρίδος κ. Βασίλειος Μπάκας, καθώς και εκπρόσωποι άλλων φορέων και συλλόγων του τόπου.