Είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον το γεγονός πως ιδέες που σε εμάς φαντάζουν απόλυτα λογικές, αντιμετωπίζονται ως παράλογες από άλλους λαούς, και vice versa. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το δικαίωμα της οπλοκατοχής – κυρίως – στις Η.Π.Α., το οποίο στην Ευρώπη, αν εξαιρέσει κανείς την Ελβετία, φαντάζει ιδιαίτερα ξένο και παράλογο, ειδικά στον 21^ο αιώνα.

Στην Ευρώπη, αυτή τη στιγμή, η συζήτηση της οπλοκατοχής έχει «λήξει», με το μονοπώλιο της βίας να παραχωρείται εθελούσια από τους πολίτες στο κράτος, το οποίο υποτίθεται πως τους προστατεύει και αποτελεί φύλακα των δικαιωμάτων και των ελευθεριών μας. Στις Η.Π.Α. από την άλλη πλευρά, το δικαίωμα της οπλοκατοχής κατοχυρώνεται από την 2^η τροπολογία του Συντάγματος, ούτως ώστε να εξασφαλιστεί η ελευθερία της κοινωνίας, αφού ο βασικός ρόλος της οπλοκατοχής στην Αμερική, είναι η προστασία των πολιτών από μια τυραννική κυβέρνηση, και φυσικά για την προστασία της ιδιωτικής περιουσίας, της σωματικής ακεραιότητας, κ.ο.κ.

Αν παρατηρήσει κανείς την συζήτηση που πραγματοποιείται πολλές φορές στο διαδίκτυο, θα παρατηρήσει από την μια πλευρά τους Ευρωπαίους, αν μπορούσε κανείς να μας χαρακτηρίσει έτσι, να χαρακτηρίζουν ως αιμοβόρους τους Αμερικανούς, οι οποίοι αρνούνται να καταργήσουν την οπλοκατοχή, με απότοκο τον θάνατο αθώων ανθρώπων, σε περιστατικά μαζικών πυροβολισμών, τα οποία αξίζει να σημειωθεί είναι σχετικά πρόσφατα φαινόμενα. Από την άλλη, Αμερικανοί υποστηρίζουν πως οι Ευρωπαίοι έχουν χάσει την ελευθερία τους, παρουσιάζοντας ως παραδείγματα ανθρώπους που συλλαμβάνονται και φυλακίζονται για «παράνομα μιμίδια», ή για «προσβλητικά tweets». Είναι εύκολο να απορρίπτει κανείς ό,τι δεν κατανοεί ως περίεργο, παράξενο, ή ακόμη και επικίνδυνο, όμως το δύσκολο κομμάτι είναι να κατανοεί κανείς, με ιδιαίτερη προσπάθεια, τις αντίθετες απόψεις.

Στο σημείο αυτό μου έρχεται στο μυαλό ένα σχόλιο του Αμερικανού οικονομολόγου Thomas Sowell, ο οποίος σε μια από τις συνεντεύξεις του είχε σημειώσει πως οι διαρρήκτες στην Αγγλία σπάνια ελέγχουν αν βρίσκεται κανείς εντός μιας οικείας πριν την διαρρήξουν, καθώς δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν, ενώ αντιθέτως στις Η.Π.Α., ελέγχουν πρώτα αν βρίσκεται κανείς μέσα στο σπίτι, καθώς πάρα πολλοί πολίτες έχουν όπλα στο σπίτι τους. Εδώ στην Ελλάδα, μια εποχή θυμάμαι πως πρότειναν ορισμένοι, σε περίπτωση διάρρηξης, να κάνουμε πως κοιμόμαστε.