Ο Σύλλογος Εργαζομένων Γ.Ν. Λιβαδειάς, με ανακοίνωσή του αναφέρθηκε στις εξαγγελίες του Πρωθυπουργού, κ. Κ. Μητσοτάκη, αναφέροντας πως οι νοσηλευτές ήρθαν ξανά αντιμέτωποι με την κοροϊδία, και πως οι εξαγγελίες αυτές ήταν μόνο λόγια, με καμία δέσμευση, υπογραμμίζοντας ότι «οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία δεν θέλουν μεγάλα λόγια και χειροκροτήματα. Θέλουν λύση στα προβλήματα που βιώνουν καθημερινά, στις αλλεπάλληλες βάρδιες, στα υπέρογκα οφειλόμενα ρεπό και άδειες, στους πετσοκομμένους μισθούς, στα διαφορετικά καθηκοντολόγια, δικαιώματα και αποδοχές.»

Μεταξύ άλλων, ο Σ.Ε.Γ.Ν.Λ. απαιτεί άμεση ένταξη των νοσηλευτών στα Βαρέα και Ανθυγιεινά, μαζικές προσλήψεις, επαναφορά 13^ου-14^ου μισθού και πλήρη θεσμική αναγνώριση του νοσηλευτικού κλάδου.

Η ανακοίνωση του Συλλόγου Εργαζομένων Γ.Ν. Λιβαδειάς:

«Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα Νοσηλευτών και των Μαιών αντίστοιχα, που ήταν πριν λίγες μέρες και περιμένοντας ακόμα μια φορά τις “περίφημες” εξαγγελίες του πρωθυπουργού, ήμασταν υποψιασμένοι και κρατήσαμε πολύ μικρό καλάθι.

Για άλλη μια φορά οι Νοσηλευτές ήρθαν αντιμέτωποι με την κοροϊδία. Οι “περίφημες” εξαγγελίες ήταν μόνο λόγια. Καμία δέσμευση για ότι προτίθεται να κάνει το παραμικρό για την επικίνδυνη υποστελέχωση, την εντατικοποίηση, τους χαμηλούς μισθούς και την διάσπαση του νοσηλευτικού προσωπικού.

Η Παγκόσμια Ημέρα Νοσηλευτή δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως μια ακόμη τυπική επέτειος. Για τους νοσηλευτές, τις νοσηλεύτριες και τις μαίες αποτελεί υπενθύμιση της καθημερινής τους εξάντλησης, της χρόνιας υποστελέχωσης και της συστηματικής απαξίωσης ενός κλάδου που κρατά όρθιο το δημόσιο σύστημα υγείας με προσωπικό και επαγγελματικό κόστος.

Η διαρκής επίκληση της «αναγνώρισης» χωρίς ουσιαστικές παρεμβάσεις συνιστά εμπαιγμό. Η πραγματικότητα στα νοσοκομεία και στις δομές υγείας είναι αμείλικτη: επικίνδυνα επίπεδα υποστελέχωσης, εξαντλητικά ωράρια, συνεχόμενες βάρδιες, ελλείψεις προσωπικού και αδυναμία χορήγησης αδειών και ρεπό.

Την ώρα που διεθνείς κατευθύνσεις ασφάλειας και υγείας, όπως αυτές του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, θέτουν ως ανώτατο όριο τον λόγο 1 νοσηλευτής προς 4 ασθενείς. Στις δομές υγείας της χώρας μας η αναλογία φτάνει στο 1 προς 15 και πολλές φορές ξεπερνά ακόμη και αυτό (ειδικά στην νυχτερινή βάρδια που εκτινάσσεται σε 1 προς 25), με άμεσες συνέπειες τόσο για την υγεία των εργαζομένων όσο και για την ασφάλεια των ασθενών.

Αυτή η πραγματικότητα δεν είναι «δυσλειτουργία» είναι αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών που μεταφέρουν διαχρονικά το κόστος στις πλάτες των υγειονομικών και ασθενών. Ως Σωματείο Εργαζομένων δηλώνουμε ξεκάθαρα ότι δεν δεχόμαστε άλλη κοροϊδία.

Οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία δεν θέλουν μεγάλα λόγια και χειροκροτήματα. Θέλουν λύση στα προβλήματα που βιώνουν καθημερινά, στις αλλεπάλληλες βάρδιες, στα υπέρογκα οφειλόμενα ρεπό και άδειες, στους πετσοκομμένους μισθούς, στα διαφορετικά καθηκοντολόγια, δικαιώματα και αποδοχές.

Απαιτούμε άμεση ένταξη των νοσηλευτών στα Βαρέα και Ανθυγιεινά, κάτι που εδώ και χρόνια εξαγγέλλεται αλλά παραμένει ανεκπλήρωτο, παρά το γεγονός ότι οι νοσηλευτές εργάζονται καθημερινά σε συνθήκες υψηλού βιολογικού, σωματικού και ψυχικού κινδύνου. Η μη ένταξη αποτελεί συνειδητή υποβάθμιση του επαγγέλματος.

Ταυτόχρονα, διεκδικούμε την αναγνώριση του νοσηλευτικού επαγγέλματος ως Ενιαίου Νοσηλευτικού Κλάδου, χωρίς τεχνητούς διαχωρισμούς που διασπούν, αποδυναμώνουν και στερούν δικαιώματα. Ο κατακερματισμός δεν ανταποκρίνεται ούτε στην επιστημονική πραγματικότητα ούτε στις ανάγκες των υπηρεσιών υγείας.

 Η ποιότητα της φροντίδας περνά μέσα από την αξιοπρέπεια του εργαζόμενου νοσηλευτή. Όσο αυτή καταπατάται, τόσο θα υπονομεύεται το δημόσιο σύστημα υγείας με ευθύνη όσων αρνούνται να πάρουν ουσιαστικά μέτρα.

Τιμούμε τις Παγκόσμιες Ημέρες Νοσηλευτών και Μαιών καθημερινά με διεκδίκηση, αγώνα και συλλογική δράση. Γιατί τα όρια αντοχής έχουν ήδη ξεπεραστεί. Δεν ζητάμε επετειακά μηνύματα. Απαιτούμε:

Μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού στο ύψος των πραγματικών αναγκών. μονιμοποίηση των συμβασιούχων.

Ασφαλείς αναλογίες νοσηλευτή – ασθενών.

Πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς μας, άμεσα, για να ζούμε με αξιοπρέπεια.

Επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού.

Επέκταση ανθυγιεινού επιδόματος και ένταξη στα Βαρέα Ανθυγιεινά Επαγγέλματα.

Πλήρη θεσμική αναγνώριση του νοσηλευτικού κλάδου.»