Το μεταναστευτικό βρέθηκε στο επίκεντρο του δημόσιο διάλογου για ακόμη μια φορά, λόγω του σοκαριστικού περιστατικού της απόπειρας αποκεφαλισμού ενός άνδρα, από έναν μετανάστη, στο Μπέλφαστ της Β. Ιρλανδίας, με αρκετούς να εκφράζουν τις γνωστές «προοδευτικές» και νεοφιλελεύθερες «απόψεις», πως όποιος τάσσεται κατά της μαζικής μετανάστευσης, πως όποιος ανησυχεί για το μέλλον της χώρας του, ή για την κοινωνική συνοχή, ή για μυριάδες άλλα θέματα που επηρεάζονται από την αντιδημοκρατική επιβολή της μαζικής μετανάστευσης, είναι «ακραίος». Αυτές οι τακτικές χειραγώγησης λειτουργούσαν στο παρελθόν, αλλά σήμερα είναι παρωχημένες.

Όσοι ασχολούνται έστω και σταδιακά με το πολιτικό γίγνεσθαι, θα έχει παρατηρήσει σε μεγάλο βαθμό το εξής φαινόμενο, όπου μια κυβέρνηση, δίχως να έχει την λαϊκή στήριξη από πίσω της, αποφασίζει πως η λύση στο δημογραφικό, ή στο συνταξιοδοτικό, ή στην οικονομία, είναι η εισαγωγή εκατομμυρίων μεταναστών, νόμιμα και παράνομα, η "λύση" αυτή παρουσιάζεται ως μοντέρνα πανάκεια της κοινωνίας μας. Όταν οι πολίτες αντιλαμβάνονται τι συμβαίνει, αντιδρούν, μονάχα για να δεχθούν ξεδιάντροπες λεκτικές επιθέσεις από την καθεστηκυία τάξη, που τους χαρακτηρίζει «ακραίους», «αμόρφωτους», «άξεστους», «ξενοφοβικούς», «ρατσιστές», κ.ο.κ. Στη συνέχεια εμφανίζεται ένα κόμμα, συνήθως «συντηρητικό», το οποίο υπόσχεται πως θα βάλει τέλος στη παράνομη μετανάστευση, θα κλείσει τα σύνορα, θα απελάσει τους εγκληματίες, θα τιμωρήσει τους διακινητές, θα κάνει πιο αυστηρά τα κριτήρια εισόδου στη χώρα, μονάχα για να συνεχιστεί η μαζική μετανάστευση, με το πέρας των εκλογών, σαν να μην άλλαξε τίποτα, σε έναν φαύλο εκλογικό κύκλο, όπου ανεξαρτήτως του τι ψηφίζει κανείς, είναι σίγουρο πως η μετανάστευση θα συνεχίσει. Φυσικά, η συζήτηση θα ήταν εντελώς διαφορετικά, αν ο λαός επιθυμούσε ένα τέτοιο μέτρο, όμως κάτι τέτοιο δεν ισχύει.

Ανά διαστήματα εμφανίζονται πολιτικοί, δημοσιογράφοι, διανοούμενοι, ακτιβιστές, που παρουσιάζουν την κατάσταση ως ανέλπιδη, και πως στην πραγματικότητα η εκάστοτε κυβέρνηση της εκάστοτε δυτικής χώρας, δεν μπορεί να κάνει και κάτι για να αντιστρέψει την κατάσταση, ενώ όταν νιώθουν πως βρίσκονται κοντά στην εκλογική ήττα, υπόσχονται πως ίσως, ενδέχεται, μπορεί, αν τα φέρει η μοίρα, να απελάσουν μερικούς εγκληματίες, να κάμψουν την παράνομη μετανάστευση, όσο αυξάνουν την νόμιμη, αν και δεν αναφέρουν το τελευταίο κομμάτι. Ο κόσμος πολλές φορές απελπίζεται, θεωρώντας πως δεν έχει καμία δυνατότητα να επηρεάσει την κατάσταση, να αλλάξει την μοίρα της χώρας, αφού σε αυτό το θέμα όλα τα κόμματα συμφωνούν, είτε το παραδέχονται δημόσια ή όχι, με απότοκο να μην συμμετέχουν στα κοινά, να μην ψηφίζουν, να απέχουν.

Στην όλη αυτή κατάσταση, εμφανίζεται σήμερα το νεοσύστατο κόμμα του Ηνωμένου Βασιλείου, «Restore Britain», που υπόσχεται κατηγορηματικά, πως θα απελάσει εκατομμύρια μετανάστες από το Ηνωμένο Βασίλειο, αν καταφέρει να κερδίσει τις εκλογές του 2029, κάτι που έχει τρομοκρατήσει την καθεστηκυία τάξη, που μέχρι τώρα υποστήριζε πως κάτι τέτοιο όχι μόνο ήταν αδύνατο, αλλά θα ήταν και ανήθικο. Το γεγονός πως η στήριξη του κόμματος «Restore Britain», αυξάνεται διαρκώς, αποδεικνύει πως οι πολίτες του Ηνωμένου Βασιλείου, βλέπουν θετικά μια τέτοια πρόταση, την οποία φυσικά και μπορεί να υλοποιήσει ένα ελεύθερο κράτος, που κυβερνά τον εαυτό του. Οι πολίτες του Ηνωμένου Βασιλείου, όσο και της Ελλάδας και τόσων άλλων κρατών, ποτέ δεν ζήτησαν την μαζική μετανάστευση. Δυστυχώς όμως, κάποιοι «πεφωτισμένοι», μας την επέβαλαν. Στην δημοκρατία όμως, οι πολίτες είναι αυτοί που κατέχουν την εξουσία, όχι οι ιδεολόγοι, ενώ οι πολιτικοί είναι υπηρέτες του λαού και τίποτα παραπάνω.