«Είμαστε φίλοι των πολιτών και των ανθρώπων και μετά των δέντρων» Η δήλωση αυτή, που έγινε στο πλαίσιο της συζήτησης στο Δημοτικό Συμβούλιο για την απομάκρυνση δέντρων στην πλατεία Πάρκου στη Λαμία, αποτυπώνει μια αντίληψη που δυστυχώς θεωρεί το αστικό πράσινο «πολυτέλεια» ή, ακόμα χειρότερα, απειλή. Δημιουργεί ένα ψευδές δίλημμα ανάμεσα στον άνθρωπο και το πράσινο, λες και οι ανάγκες τους είναι αντικρουόμενες.

Στην εποχή της κλιματικής κρίσης, των παρατεταμένων καυσώνων και της τσιμεντοποίησης, αυτή η ιεράρχηση είναι ξεπερασμένη και επικίνδυνη. Τα δέντρα στις πόλεις μας δεν είναι διακοσμητικά στοιχεία. Είναι βασική υποδομή υγείας και επιβίωσης. Μας προστατεύουν από τις ακραίες θερμοκρασίες, καθαρίζουν τον αέρα που αναπνέουμε και βελτιώνουν την ψυχική μας υγεία.

Η εύκολη λύση του «κόβουμε και τελειώνουμε» δεν μπορεί να βαφτίζεται «φιλία προς τον πολίτη». Φίλος του πολίτη είναι αυτός που εξαντλεί κάθε σύγχρονη αρχιτεκτονική και γεωπονική λύση για να σώσει το πράσινο της πόλης.

«Ατυχής» είναι ο λιγότερος χαρακτηρισμός για μια τέτοια δήλωση από τα χείλη ενός θεσμικού εκπροσώπου της πόλης. Όταν ένας αντιδήμαρχος επιλέγει να διαχωρίσει τους κατοίκους από το φυσικό τους περιβάλλον, υποπίπτει σε ένα σοβαρό πολιτικό και επικοινωνιακό ατόπημα.

Είναι ατυχής γιατί αμέσως εμφανίζει, όσους πολίτες αγωνιούν για το πράσινο της Λαμίας, ως «γραφικούς» ή «εχθρούς των συμπολιτών τους», ενώ στην πραγματικότητα διεκδικούν μια καλύτερη ποιότητα ζωής για όλους. Ταυτόχρονα δείχνει έλλειψη σύγχρονου οράματος. Μια δημοτική αρχή του 2026 οφείλει να μιλάει για βιώσιμες, πράσινες και ανθεκτικές πόλεις, και όχι να χρησιμοποιεί επιχειρήματα περασμένων δεκαετιών, που δικαιολογούν την τσιμεντοποίηση.

Το σπουδαιότερο όμως είναι ότι διχάζει, αντί να συνθέτει. Αντί ο Δήμος να κάτσει στο ίδιο τραπέζι με ειδικούς και πολίτες για να βρει λύσεις -για παράδειγμα, πώς τα δέντρα θα σωθούν, με ασφαλείς τους πολίτες και τις περιουσίες τους- δημιουργεί ένα τεχνητό μέτωπο «λογικής εναντίον ευαισθησίας».

Η πραγματική φροντίδα για τον άνθρωπο αποδεικνύεται μέσα από τη φροντίδα για το περιβάλλον στο οποίο ζει. Το δικό μας σύνθημα δεν μπορεί να είναι το «ή οι άνθρωποι ή τα δέντρα». Το σύνθημα για μια βιώσιμη Λαμία πρέπει να είναι: Οι άνθρωποι μαζί με τα δέντρα.