Πριν λίγα χρόνια εισήχθη στην ελληνική κοινωνία το ξενόφερτο ουσιαστικά φαινόμενο της αποτέφρωσης. Συγκεκριμένα νομιμοποιήθηκε στην Ελλάδα το 2006 και ξεκίνησε να λειτουργεί στις 30 Σεπτεμβρίου 2019 εδώ κοντά στην περιοχή μας, στη Ριτσώνα. Θεωρήθηκε δε ως μία σπουδαία κίνηση για τον ελλαδικό χώρο. Έχουν φτάσει δε στο σημείο με προπαγανδιστικούς τρόπους να επιβάλουν αυτό εις τον Ελληνικό λαό γράφοντας σε διάφορα σάιτ παχυλούς τίτλους του τύπου: «Η Ελλάδα αφήνει πίσω τα νεκροταφεία, οι αριθμοί που αλλάζουν τα δεδομένα». Οι θάνατοι πέρσι στην Ελλάδα ήταν 122.914. Το 6% περίπου των ανθρώπων που δέχτηκαν αποτέφρωση αντιστοιχεί στους 7.375. Κατά πόσο λοιπόν οι Ορθόδοξοι Έλληνες αποστρέφονται την ταφή και αποδέχονται την αποτέφρωση; Η ταφή των νεκρών δεν αποτελεί δογματικό θέμα για την Εκκλησία με την έννοια κάποιου δογματικού όρου αλλά η προτίμηση της ταφής και η απόρριψη της καύσεως συνδέεται στενά με την Πίστη της Εκκλησίας για τον άνθρωπο και τον σκοπό της υπάρξεώς του. Η Εκκλησία δεν αποστρέφεται το σώμα αλλά το τιμά. Οι Χριστιανοί που καταδικάστηκαν στον διά πυράς θάνατο τον υπέμειναν με την ελπίδα της τελικής ένωσης με τον Χριστό. Χαρακτηριστική είναι η φράσις του Αγίου Ιγνατίου του Θεοφόρου: «Πυρ και σταυρός... μόνον ίνα Ιησού Χριστού επιτύχω». Σε αντίθεση με τις διάφορες ανατολικές θρησκείες, οι οποίες έβλεπαν το σώμα εχθρικά. Γι' αυτό και η Εκκλησία μας τιμά ιδιαιτέρως τα λείψανα των Αγίων και τα διατηρεί ως πολύτιμους θησαυρούς. Η θέληση των ανθρώπων της εποχής μας να εξαφανίσουν το σώμα με κάθε τρόπο είναι η ανάγκη που έχουν να βγάλουν από τη ζωή τους τον όρο θάνατο. Γιατί εξαφανίζοντας τα οστά του κεκοιμημένου ουσιαστικά δε χρειάζεται να πιστεύει σε νίκη έναντι του θανάτου. Ο Χριστιανός περιμένει την ανάσταση και του σώματος και της ψυχής σε αντίθεση με το εισαγόμενο αυτό έθιμο που αποστρέφει τη σκέψη της ανάστασης από τον σύγχρονο κόσμο. Ουσιαστικά στον τόπο μας που δεν ήταν άγνωστη η καύση, από τη στιγμή που το Ευαγγέλιο καθιέρωνεται στις σκέψεις των ανθρώπων, αυτονόητα καθιερώνεται και η ταφή. Αν χαθεί λοιπόν αυτό, δηλαδή κατά τον Απόστολο Παύλο η όμορφη παρομοίωση με τη σπορά του σιταριού που πέφτει στη γη και χάνεται, αλλά βγαίνει καινούριος και δυνατός, συνειδησιακά θα χάσει και η ταφή τον πραγματικό συμβολισμό της. Κλείνοντας αυτές τις σκέψεις, ας θυμηθούμε και εμείς εδώ οι Θηβαίοι ότι η Αντιγόνη παραβαίνοντας την απαγόρευση της πόλης, ΕΘΑΨΕ τον αδελφό της Πολυνείκη, συνελήφθη και οδηγήθηκε σε υπόγειο θάλαμο όπου και πέθανε. Μία απάντηση σε αυτούς που λένε ότι ο Χριστιανισμός επέβαλε στην Ελλάδα την ταφή γιατί μέχρι τότε οι Έλληνες αποτεφρώνονταν.