Η παρουσία του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, στην Αθήνα συνοδεύθηκε από έντονες λαϊκές αντιδράσεις, πικετοφορίες και διαδηλώσεις σε όλη τη χώρα. Το κλίμα αυτό αποτύπωσε τη δυσαρέσκεια της συντριπτικής πλειοψηφίας της ελληνικής κοινωνίας απέναντι στην εξωτερική πολιτική της Ουάσιγκτον και της διακυβέρνησης Τραμπ, η οποία είναι υπεύθυνη για τους πολέμους στη Μέση Ανατολή, τη στρατιωτική επέμβαση στη Βενεζουέλα καθώς και για τις διεθνείς και περιφερειακές αναταράξεις. 

Πίσω από τις επίσημες χειραψίες, ωστόσο, κρύβεται μια σκληρή πραγματικότητα γύρω από τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις, την οποία η κυβέρνηση επιχειρεί να ωθήσει στο περιθώριο.

Το κυβερνητικό αφήγημα της δήθεν επιτυχίας προσκρούει στη σκληρή πραγματικότητα. Έτσι το κυβερνητικό επιχείρημα ότι η επίσκεψη του Ρούμπιο αποκλειστικά στην Ελλάδα —χωρίς ενδιάμεσο σταθμό στην Τουρκία— αποτελεί διπλωματικό θρίαμβο, στερείται σοβαρότητας και απευθύνεται σε «ιθαγενείς».

Αλλωστε ο Ρούμπιο δεν χρειάστηκε καν να πάει στην Αγκυρα. Από την Αθήνα και μάλιστα από το κτίριο του Υπουργείου Εξωτερικών νομιμοποίησε τις παράνομες τουρκικές αξιώσεις στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο ανάβοντας το πράσινο φως για συνδιαχείριση στο Αιγαίο.

Στην πραγματικότητα, η επίσκεψη Ρούμπιο έρχεται να σφραγίσει και να επιβεβαιώσει την αμερικανική επικυριαρχία στη χώρα.

Στα 12 δισ. δολάρια το συνολικό πακέτο για αμερικανικά όπλα

Η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε έναν από τους μεγαλύτερους «επενδυτές» της αμερικανικής οικονομίας μέσω των εξοπλιστικών προγραμμάτων. Και παρότι στον ελληνικό και διεθνή τύπο ανεβάζουν το deal του Ρούμπιο στα 4 δισ. δολάρια στην ουσία ο τελικός λογαριασμός θα φτάσει στα 12 δισ. δολάρια. Κι αυτό γιατί η αγορά των πρώτων 20 μαχητικών αεροσκαφών F-35 αγγίζει τα 3,5 δισ. δολάρια σε γυμνό κόστος. Σε αυτά θα πρέπει να προστεθούν τα 4 δισ. δολάρια του πακέτου Ρούμπιο ανεβάζοντας το κόστος μέχρι στιγμής στα 7,5 δισ. δολάρια. Με την σχεδόν δεδομένη ενεργοποίηση της προαίρεσης αγοράς ακόμη 20 αεροσκαφών F-35 αξίας 4,5 δισ. δολαρίων μαζί με τον εξοπλισμό τους , ο λογαριασμός για τον Έλληνα φορολογούμενο θα φτάσει τα 12 δισεκατομμύρια δολάρια. Πρόκειται για τεράστια κεφάλαια η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων εκρέει απευθείας προς τις ΗΠΑ, επιδοτώντας τις θέσεις εργασίας της Lockheed Martin και των λοιπών αμερικανικών πολεμικών βιομηχανιών.

Στα ποσά αυτά θα πρέπει να προστεθούν και τουλάχιστον 7,5 δισ. ευρώ για εξοπλισμούς από Γαλλία (24 Rafale, 4 Belharra κλπ) μέχρι στιγμής και 5 δισ. ευρώ τουλάχιστον για εξοπλισμούς από Ισραήλ. Και πάει λέγοντας.

Ο δεύτερος βασικός πυλώνας της αμερικανικής στρατηγικής είναι η οριστικοποίηση της παραμονής των βάσεών τους στην Ελλάδα. Η Ουάσιγκτον επιμένει στη διατήρηση και επέκταση των διευκολύνσεων σε κρίσιμα σημεία όπως η Σούδα, η Αλεξανδρούπολη και το Στεφανοβίκειο. Με τις νέες νομικές διευθετήσεις, οι βάσεις αυτές τείνουν να παραμείνουν στο ελληνικό έδαφος επ' άπειρον, εκτός εάν υπάρξει ρητή καταγγελία της τελευταίας συμφωνίας με τις ΗΠΑ για τις βάσεις.

Την ίδια στιγμή, η Αθήνα ευθυγραμμίζεται πλήρως με τις αμερικανικές επιθυμίες, εμπλέκοντας τη χώρα σε ανοιχτά γεωπολιτικά μέτωπα που δεν εξυπηρετούν κανένα εθνικό συμφέρον. Έτσι εκτός από την αμέριστη στήριξη της Αθήνας στην Ουκρανία και τον κάθετο διάδρομο για την εξάρτηση Ελλάδας και Ευρώπης από το αμερικανικό LNG, είχαμε την αποστολή της πυροβολαρχίας Patriot στη Σαουδική Αραβία που έγινε κατόπιν αμερικανικής εντολής καθώς και την παρουσία ελληνικής φρεγάτας στην Ερυθρά Θάλασσα, άλλη μια απόδειξη αυτής της τυφλής υποταγής.

 Στρατιωτικοί εξοπλισμοί για τις ανάγκες των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ

Έτσι το πιο ανησυχητικό στοιχείο της υφιστάμενης πολιτικής αφορά τη φιλοσοφία των εξοπλισμών καθώς οι δαπανηρές αγορές όπλων από τη χώρα δεν σχεδιάζονται με γνώμονα την αντιμετώπιση της τουρκικής επιθετικότητας και των καθημερινών προκλήσεων στο Αιγαίο. Αντίθετα, οικοδομείται μια δομή δυνάμεων που ανταποκρίνεται αποκλειστικά στις ανάγκες και τις αποστολές του ΝΑΤΟ και του Αμερικανικού Πενταγώνου.

Στην ουσία πρόκειται για δήθεν άμυνα που όμως δεν κοιτάζει καν προς την Τουρκία.

Τα δισεκατομμύρια των Ελλήνων πολιτών δεν πιάνουν τόπο για την πραγματική άμυνα της χώρας και την αποτροπή της τουρκικής επιθετικότητας, αλλά ξοδεύονται για να δηλώνει η χώρα «παρούσα» εκεί που την επιτάσσουν τα συμφέροντα των δήθεν συμμάχων της. δηλαδή των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. 

Το αληθινό εθνικό συμφέρον επιτάσσει την απεμπλοκή από αυτούς τους επικίνδυνους σχεδιασμούς και την απομάκρυνση των ξένων βάσεων από την ελληνική επικράτεια. Όσο η εξωτερική πολιτική της Αθήνας εγκλωβίζεται στο δόγμα του «πιστού και δεδομένου» συμμάχου, η χώρα θα συνεχίσει να πληρώνει βαρύ οικονομικό και στρατηγικό τίμημα, χωρίς κανένα ουσιαστικό αντίκρισμα για την άμυνα και ασφάλειά της.

Πράσινο φως από Ρούμπιο στην Αγκυρα για Αιγαίο και καλώδιο

Την ίδια ώρα, η Ουάσιγκτον τηρεί σιγή ιχθύος για τις παράνομες τουρκικές διεκδικήσεις με τον Ρούμπιο να νομιμοποιεί τις παράνομες τουρκικές αξιώσεις στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο καθώς σε ερώτηση δημοσιογράφου για το καλώδιο απέφυγε στην απάντηση του τη λέξη καλώδιο και Τουρκία λέγοντας: «Φυσικά κάποια από τα ζητήματα από αυτά που με ρωτήσατε, σχετίζονται με λεπτές καταστάσεις που εμπεριέχουν και συμπεριλαμβάνουν και άλλες χώρες. Δεν θα αναφερθώ σε ονόματα και τέτοιου είδους ζητήματα που είναι τόσο ευαίσθητα και ζωτικής σημασίας. Είναι καλύτερο ίσως να αντιμετωπιστούν μέσω άλλης πρωτοβουλίας και διπλωματίας, εκτός μιας συνέντευξης Τύπου» (www.ertnews.gr 7/10/2026).

Και συνέχισε: «Εμείς θέλουμε να πετύχουν αυτά τα έργα και έχουμε απόλυτη αφοσίωση στην εταιρική μας σχέση με την Ελλάδα, στην ενεργειακή ασφάλεια, διότι είναι προς συμφέρον της Ελλάδος αλλά και προς το δικό μας και πιστεύω ότι αυτό είναι προς συμφέρον της παγκόσμιας ασφάλειας. Επί των ζητημάτων που με ρωτήσατε, αναγνωρίζω ότι εμπεριέχουν κάποια ευαίσθητα θέματα και θέλουμε να τα αντιμετωπίσουμε σωστά».

Έτσι ο δήθεν φιλέλληνας Ρούμπιο σαν νέος Πόντιος Πιλάτος λίγο ως πολύ είπε βρείτε τα με την Τουρκία και πάτε σε συνδιαχείριση του Αιγαίου.

Αυτά από ένα δήθεν φιλέλληνα. Φανταστείτε και να μην ήταν δήθεν φιλέλληνας.

Αλλά άμα έχεις τέτοιους φίλους τι να τους κάνεις τους εχθρούς.