Ο πρώην Πρόεδρος του Αγροτικού Συλλόγου Θήβας, κ. Ηλίας Χατζηδούρος, παραχώρησε συνέντευξη στο «Ράδιο Θήβα 97,5FM», στην εκπομπή «Ενημερωμένος Πολίτης» με τον δημοσιογράφο κ. Γιώργο Πέππα, όπου αναφέρθηκε στα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι αγρότες της περιοχής.

Αρχικά ο κ. Χατζηδούρος μίλησε για τη διαβούλευση του νομοσχεδίου από το ΥΠΕΝ, για τη διαχείριση των υδάτινων πόρων για άρδευση και για το νερό, λέγοντας χαρακτηριστικά:

«Είναι προαποφασισμένο. Η κεντρική εξουσία θα αποφασίσει μόνη της, θα χαράξει μόνη της, αφού ήδη έβαλαν τον ιδιώτη στο νερό. Και δεν μιλάω για την άρδευση, αλλά μιλάω για την ύδρευση πρώτα απ όλα, η οποία τέλος πάντων, το νερό έγινε από απαραίτητο αγαθό. Κατά τα άλλα πάμε μπροστά. Είκοστος πρώτος αιώνας. […] Χρόνια φωνάζουμε για το θέμα του νερού. Έχω ανακατευτεί πάρα πολλά χρόνια. Σιγά-σιγά το φέρνουν, γιατί απότομα δεν μπορούσαν να το κάνουν. Σιγά-σιγά το φέρνουν ο ένας μετά τον άλλον, όσοι περνάν από την εξουσία. Το οδηγούν εκεί που θέλανε τελικά να το οδηγήσουν. Θα δούμε το χρηματιστήριο ενέργειας του νερού και όχι ενέργειας. . Όποιος πλειοδοτεί την υψηλότερη τιμή, εκεί θα ακολουθούν και οι υπόλοιποι. Θα έχουμε πολλούς παρόχους, όχι έναν. Γιατί έτσι λέει, έτσι λέει το καθεστώς του ελεύθερου ανταγωνισμού, του ασύδοτου.» σημειώνοντας πως οι πάροχοι θα παίρνουν το νερό από τη γη «η οποία θα ανήκει σε εμάς, αλλά δεν θα ανήκει σε εμάς. […] Βεβαίως. Δεν σας αρέσει; Είναι κάτι ωραίο. Αυτή τη στιγμή μπορεί να ακούγεται στα αυτιά λίγο ουτοπικό. Όσοι όμως έχουμε παρακολουθήσει βήμα-βήμα επί μια εικοσαετία και πλέον τις ενέργειες οι οποίες γίνονται, βλέπουμε ότι οδηγούμαστε κανονικότατα και αυτή τη στιγμή μάλλον τρέχουμε για να προλάβουνε να υλοποιήσουν αυτό το θέμα. Όπως το κάνανε. Ποιος περίμενε ότι θα υπάρχει χρηματιστήριο ενέργειας; Το περιμένατε πριν είκοσι χρόνια; Μάλλον κανείς.», σχολιάζοντας στη συνέχεια για το κόστος παραγωγής πως «Αντί να απορρίψουμε το υψηλότερο κόστος και να πάρουμε το χαμηλότερο, εμείς παίρνουμε το υψηλότερο κόστος και το βάζουμε σε όλη την κλίμακα. Τι ωραία. Είμαστε, ναι. Έτσι κι αλλιώς, ναι, κάποιοι τα λέγανε. Η μεγάλη πλειονότητα μας δεν τα άκουγε ή τα αφήναμε στην άκρη. Δεν θέλαμε καν να τα σκεφτούμε ότι θα συμβούν. Τελικά μας συμβαίνουν. Το ίδιο θα συμβεί και με το νερό, το οποίο εντάξει, είναι ένα αγαθό.»

Στη συνέχεια συζητήθηκε και όταν γινόταν η συζήτηση δημιουργία του ΦΟΔΣΑ στη Θήβα, με τον κ. Χατζηδούρο να τονίζει:

«Είχα στείλει τις επιστολές, οι οποίες δεν τις αναγνώρισαν ούτε καν στο Δημοτικό Συμβούλιο. Τις είχαν διαβάσει βέβαια, αλλά είχαν ρίξει ακυρωτικός. Τότε ήμουν εν ενεργεία πρόεδρος στον Αγροτικό Σύλλογο, γιατί τους έλεγα μόλις βρεθεί μολυσμένη γεώτρηση, χωρίς δικαστικές ενέργειες, υπογεγραμμένη αυτή η σύμβαση, θα αποζημιώνεται με ένα άλφα ποσό η κάθε γεώτρηση με τη μία. Αλλά τους ήρθε κομματάκι δύσκολο και δεν μπορούσαν να το καταπιούν. Όπως και η έκταση. Εντάξει. Το κακό είναι ότι έχουμε εκλέξει σε όλες τις φάσεις και στην πρωτοβάθμια και στον πρώτο βαθμό και στο δεύτερο βαθμό και στην κεντρική εξουσία. Με την ψήφο μας έχουμε εκλέξει ανθρώπους οι οποίοι φτιάχνουν πράγματα για εμάς, χωρίς εμάς ή αντίθετα από τη δική μας άποψη. Αρα κάπου φταίμε. Ακριβώς έτσι και δεν το έχουμε κάνει. Το έχουμε κάνει διαχρονικά και κατ επανάληψη. Α ρα είμαστε χοντρό ηλίθιοι. Δεν ξέρω αν είναι σωστός ο χαρακτηρισμός, αλλά για μένα αυτή τη στιγμή αυτό μου έρχεται.»

Μετά από ερώτηση του δημοσιογράφου για την αδράνεια των συλλόγων, ο κ. Χατζηδούρος σχολίασε λέγοντας:

«Ο κόσμος έχει τεράστια προβλήματα, ασύλληπτα προβλήματα. Εδώ τώρα μόλις έρχομαι από ένα γραφείο τα λεγόμενα ΚΥΔ για τις επιδοτήσεις, δηλαδή σε μένα αφήσανε είκοσι χιλιάρικα απλήρωτα για το εικοσιπέντε. Τι ωραία! Είμαι στην τρελή χαρά, όταν αφήνεις τέτοια πράγματα, όταν βλέπεις αντιπρόεδρο κυβέρνησης μαζί με τον προϊστάμενο της ΑΑΔΕ και τον νυν εκ Βρυξελλών καινούργιο Υπουργό Γεωργίας και βγαίνουν τριανδρία και λένε ότι μοιράσανε εξακόσια ενώ έχουν μοιράσει τριακόσια πενήντα. Δηλαδή ψάχνεις εσύ ο παλιοαγρότης τώρα να βρεις την άκρη γιατί δε δοθήκανε. Οι δημοσιογραφικοί οργανισμοί πανελλαδικής εμβέλειας που ασχολούνται. Οι δημοσιογράφοι που ασχολούνται με το αγροτικό ρεπορτάζ δέχονται πάνω από εκατόν πενήντα τηλεφωνήματα από όλη τη χώρα. Που δοθήκανε τα παιδιά, τα λεφτά. Ψάχνουν να βρουν που δοθήκαν τα λεφτά δε δοθήκαν. Τώρα ο κόσμος βρίσκεται στην κατάρρευση του. Έχουμε απορρίψει όλα τα προϊόντα στη γη μας. Εδώ κάτω βάζαμε δέκα διαφορετικές παραγωγές μία μετά την άλλη. Τις απορρίψαμε όλες. Δεν έχει μείνει παραγωγή για παραγωγή. Ο κόσμος το τελευταίο πλέον που έρχεται ως μορφή αντίστασης είναι να πάει για τα νερά. Δεν ξέρω αν θα κουνηθεί ο κόσμος για τα νερά, αλλά και τα σωματεία που υπάρχουν εν ενεργεία υπάρχουν. Αλλά δεν ξέρω κατά πόσο θέλουν, έχουν την όρεξη να κουνηθούν για να διαμαρτυρηθούν. Είναι το τελειωτικό, το τελειωτικό. Όντως, όντως σε φτάνουν δηλαδή σε τέτοιο σημείο. Σου εξαϋλώνουν την τσέπη και σε φτάνουν σε τέτοιο βαθμό που σε στέλνουν να διάβασες.[…] Ναι, πλέον να κοιτάξει και τους συντελεστές της η εφορία στις αντικειμενικές αξίες. Γιατί από ποτισμένη γη με ιδιωτικά αρδευτικά θα γίνει ξερή, οπότε να μην κάνουν στις μεταβιβάσεις ότι είναι ποτιστικά για να πάρουν κάποιο έσοδο παραπάνω. Να ξέρουν εξ αρχής ότι ήδη το εβδομήντα τοις εκατό είναι ερημοποίηση.»

Ακολούθως ο δημοσιογράφος επεσήμανε πως θα υπάρχει ερημοποίηση και θα βασιστεί η χώρα στις εισαγωγές, με τον πρ. Πρόεδρο να αναφέρει:

«Το σχέδιο ήταν προαποφασισμένο εδώ και πολλές δεκαετίες. Δεν το καταλαβαίναμε, δε θέλαμε να το καταλάβουμε. Δεν υπήρχαν και καθαρές φωνές να μας το πούνε αυτοί τουλάχιστον που στέλναμε ως ευρωβουλευτές στις Βρυξέλλες θα έπρεπε να μας ενημερώσουν. Αλλά τέλος πάντων, δε μας ενημέρωναν για τα ουσιαστικά. Το σχέδιο ήταν προδιαγεγραμμένο για να μπορέσει να βάλει το εικοσιπέντε το ένα τέταρτο του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού. Ο Γερμανός θα πρέπει να δουλέψει η βιομηχανία του και να είναι ανταγωνιστική προς τις υπόλοιπες βιομηχανίες του κόσμου. Εάν αυτός λοιπόν δε δουλέψει η βιομηχανία του δε θα μπορεί να σου δώσει τις επιδοτήσεις. Δεν μπορεί να δώσει για έργα σε όλες τις χώρες της κοινότητας και όλο αυτό το πακέτο. Καταλαβαίνετε λοιπόν, όλοι χορεύουν σε αυτό που χτυπάει το τύμπανο ο Γερμανός.»

Για το αν υπάρχει κάποια ελπίδα για το μέλλον και την κατάσταση αυτή, ο κ. Χατζηδούρος σημείωσε:

«Φύση και θέση. Είμαι αισιόδοξος, αλλά δεν. Με την αδράνεια και την και την ατελείωτη οικονομική αιμορραγία που έχει υπάρξει στον πρωτογενή τομέα, αδρανοποιούμαστε ακόμα περισσότερο. Δε θέλει κανένας να βλέπει τα χωράφια και τις γεωτρήσεις, οπότε υπάρχει και μια κατάσταση νιρβάνας. Και όταν δεν υπάρχει αντίδραση, είναι πολύ εύκολο για αυτούς που θέλουν να κινήσουν τα πράγματα, να κάνουν ό, τι καλύτερο κατά τη γνώμη τους θέλουν να κάνουν», ενώ μίλησε και για τα σιτηρά: «Με τα σιτηρά φέτος είναι ακίνητα τελείως. Υπάρχει μεγάλη αβεβαιότητα, μεγάλη νευρικότητα στις αγορές. Το δικό μας σιτάρι, κατά βάση της Ελλάδος και της Τουρκίας, γιατί τους έχουμε ανταγωνιστές, ε, στο σκληρό σιτάρι πλέον, το έπαιρνε τα ζυμαρικά της, των Ιταλών κατά βάση. Δυστυχώς αυτοί δεν έχουν κινήσει. Τα δικά μας είναι ακούνητα. Τελείως. Μα τελείως. Όλοι όσοι κάνουν συγκεντρώσεις είναι ακούνητα. Ε, τα έξοδα ήταν τρελά. Για ποιο λόγο, όλοι συζητάμε δηλαδή, για ποιο λόγο να πας να ξανασπείρεις και να κάνεις έξοδα; Δυστυχώς, έτσι και πάμε στην απενεργοποίηση. Τελείως στην απενεργοποίηση. Δηλαδή, όποιος φέτος είχε στάρια και πήρε μέχρι τετρακόσια πενήντα κιλά, όλα ήταν έξοδα.»

Σχετικά με το βαμβάκι ο κ. Χατζηδούρος τόνισε:

«Το βαμβάκι είχε φύγει από καιρό. Το κρατάγανε με ενέσεις. Κάνουνε κάποια πράγματα τα οποία δεν τα, δεν-δεν τα καταλαβαίνει ο κοινός νους. Πήγανε να δώσουν σε ένα προϊόν τύπου κινόα, θέλουν να δώσουν εκατό ευρώ λέει συνδεδεμένη ενίσχυση. Για ποιο λόγο να μην το δώσεις στο βαμβάκι, που ήδη είσαι εγκατεστημένος, που υπάρχει και η επεξεργασία, που υπάρχει και η εμπορία, που ήδη υπάρχουν τα μηχανήματα. Δηλαδή, για ποιο λόγο να μην το δώσεις εκεί; Για να μπορέσει να σταθεί, να προχωρήσουμε έστω μια πενταετία ακόμα. Για τέτοια πράγματα μιλάμε πλέον. Για τόσο, για τέτοια χρονικά διαστήματα. Δηλαδή, τα ξεφτιλίσαμε τελείως όλα. Και βλέπετε τι γίνεται και με τα προϊόντα που λέγαμε πάντα ότι άμα φύγει το βαμβάκι, μειωθεί δηλαδή σαν έκταση, θα δημιουργήσει πρόβλημα και σε όλες τις υπόλοιπες καλλιέργειες. Το βλέπουμε φέτος. Τι συνέβη με τα κρεμμύδια; Τα πήρε και τα σήκωσε. Δεν υπάρχουν. Γέμισε ο τόπος κρεμμύδια. Μέχρι και οι Αυστριακοί έβαλαν ατελείωτο κρεμμύδι. Εντάξει, τι να πούμε. Και άντε τώρα να κάνεις καλά τον Ινδό με ένα κόμμα τέσσερα δισεκατομμύρια πληθυσμό, χωρίς δασμό, δεκαπέντε λεπτά. Αμα πας εσύ και μπορέσεις και καλλιεργείς κρεμμύδι με δεκαπέντε λεπτά να το πουλήσεις, μπράβο. Να μας πείτε τον τρόπο να καλλιεργήσουμε κι εμείς.»

Μετά από σχόλιο του δημοσιογράφου πως η κατάσταση οδεύει την χώρα προς τη Μερκοσούρ και παρόμοιες συμφωνίες, ο κ. Χατζηδούρος υπογράμμισε:

«Ποιος μπορεί να αντισταθεί; Η Μερκοσούρ ήταν τριακόσια πενήντα εκατομμύρια οι χώρες και μόνο η Ινδία είναι ένα κόμμα τέσσερα δισεκατομμύρια. Όποιος μπορεί να ανταγωνιστεί το, το Κινέζικο, το ινδικό προϊόν, ας πάει να το ανταγωνιστεί. Δεν καταλαβαίνουν οι άνθρωποι που είναι κάπως οικονομολόγοι, αυτοί που ψηφίζουν στη Βουλή, ότι εμείς έχουμε ευρώ και ο άλλος έχει τουρκική λίρα. Ένα προς σαράντα, ένα προς εξήντα. Μόνο από τη διαφορά τη νομισματική. Δεν σε πάει πουθενά. Δεν τα καταλαβαίνουν; Τα καταλαβαίνουν. Έχουν άλλα σχέδια. Κάπου αλλού θέλουν να οδηγήσουν.»