Την αντίθεσή του στο υπό διαβούλευση νομοσχέδιο για τη διαχείριση των υδάτων εκφράζει ο Αγροτικός Σύλλογος Θήβας, ζητώντας την καταψήφισή του από τη Βουλή. Σε ανακοίνωσή του, ο Σύλλογος υποστηρίζει ότι οι προβλέψεις του νομοσχεδίου για την ύδρευση και την άρδευση θα επιβαρύνουν περαιτέρω τον πρωτογενή τομέα, εκφράζοντας έντονη ανησυχία για τις επιπτώσεις στους αγρότες και στην αγροτική παραγωγή. Παράλληλα, ασκεί συνολική κριτική στην κυβερνητική πολιτική για τον αγροτικό τομέα, κάνοντας λόγο για έλλειψη ουσιαστικών λύσεων και καλώντας στην απόρριψη του σχεδίου νόμου.

Η ανακοίνωση αναφέρει:

«Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τις τελευταίες κινητοποιήσεις μας το χειμώνα, για ζητήματα του πρωτογενούς τομέα, με διάρκεια πάνω από 2 μήνες, καθώς μέχρι και Πρωτοχρονιά στους δρόμους κάναμε.

Δυστυχώς, η ανταπόκριση που βρίσκουμε κάθε φορά από τη σημερινή Κυβέρνηση είναι μικρότερη σημαντικά από την ένταση των προβλημάτων του τομέα της παραγωγής των αγροτικών προϊόντων. Καμία μακροπρόθεσμη λύση δεν έχει δοθεί αλλά μόνον ψήγματα παροχών που αποδεικνύουν ότι δεν υπάρχει πρόθεση στήριξης του πρωτογενούς τομέα αλλά έχει γίνει αποδεκτή συνθήκη η εξαφάνισή του.

Η κορυφαία απόδειξη της καταστάσεως αυτής είναι ότι με το νομοσχέδιο που ήδη έχει εισαχθεί για συζήτηση στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής και επισπεύδεται η συζήτησή του πριν κλείσει η Βουλή για διακοπές.

Το νομοσχέδιο αυτό προβλέπει την απορρόφηση των δημοτικών εταιρειών υδρεύσεως (ΔΕΥΑ) από την ΕΥΔΑΠ αλλά επιπλέον την εκχώρηση στην ΕΥΔΑΠ και της αρδεύσεως πλέον, που σημαίνει ότι και το αρδευτικό νερό θα γίνει εμπορεύσιμο προϊόν, πίσω από το μανδύα της περιβαλλοντικής πολιτικής.

Αφαιρούν δηλαδή από τον αγρότη πλέον τη δυνατότητα να ποτίσει τα χωράφια του για να παράγει τα προϊόντα διατροφής του καταναλωτικού κοινού. Προτιμά, δηλαδή η Κυβέρνηση, αντί να μειώσει το κόστος παραγωγής, όπως διαρκώς επιμένουμε να ζητάμε, να αυξήσει το κόστος, με επιβάρυνση στο αρδευτικό νερό, που ουσιαστικά μας εξαφανίζει.

Ενώπιον αυτής της καταστάσεως δεν μας επιτρέπει η ευθύνη απέναντι στις επερχόμενες γενεές να μείνουμε θεατές στην σφαγή του αγροτικού τομέα και στο στραγγαλισμό των παραγωγών.

200 χρόνια μετά την έξοδο του Μεσολογγίου αισθανόμαστε σαν αγρότες, ως αν-ελεύθεροι πολιορκημένοι, όχι πλέον από τον Τούρκο δυνάστη αλλά από τους ομοεθνείς μας κυβερνήτες.

Μόνος δρόμος που μας απομένει ενώπιον της συνεχιζόμενης κυβερνητικής αδιαλλαξίας και της νομοθετικής βιασύνης για την αφαίρεση της δυνατότητας ουσιαστικά αρδεύσεως και την εξαφάνιση του Έλληνα αγρότη, ώστε να μείνουν μόνον προς διάθεση στον καταναλωτή μεταλλαγμένα προϊόντα ή προϊόντα, όχι από χωράφια, αλλά από τρισδιάστατους εκτυπωτές.

Τέλος όταν μία Κυβέρνηση αποστρέφεται το βασικό παραγωγικό άξονα της Ελληνικής οικονομίας, μόνον τα εθνικά συμφέροντα δεν υπηρετεί και οφείλει ως έσχατη πράξη συνταγματικού φιλότιμου να αποχωρήσει ειρηνικά και δημοκρατικά.

ΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΝΗΣΥΧΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΤΑΨΗΦΙΣΤΕΙ Η ΑΚΟΜΑ ΜΙΑ ΑΓΟΡΑ ΕΝΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΑΓΑΘΟΥ ... Ο ΥΔΡΟΦΟΡΟΣ ΟΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΔΕΝ ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΣΥΓΚΕΝΕΙΣ ΚΑΙ ΚΟΥΜΠΑΡΟΥΣ ΚΑΝΕΝΟΣ ...

ΜΕ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ»