Με ενδιαφέρον έμαθα για τη συγκέντρωση που πραγματοποιήθηκε σε καφενειο στο χωριό μας, που την διοργανωσε μια   συγκεκριμένη ομάδα ανθρώπων, που στο παρελθόν είχαν θέσεις ευθύνης και είχαν την ευκαιρία να προσφέρουν στον τόπο.

Το αποτύπωμά τους, άλλωστε, το γνωρίζουν και το κρίνουν οι κάτοικοι.

Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι ότι, όταν κάποιος ρώτησε ο Πρόεδρος πού είναι;, ειπώθηκε ότι κλήθηκα και δεν πήγα.

Εδώ υπάρχει όμως ένα μικρό πρόβλημα:

Δεν κλήθηκα ποτέ.

Και πραγματικά, αν κάποιος ήθελε να με βρει, δεν χρειαζόταν  ούτε πρόσκληση με περιστέρι  ούτε ειδική αποστολή.

Είμαι καθημερινά στο χωριό.

Το γραφείο μου είναι ανοιχτό και η αίθουσα της Κοινότητας διαθέσιμη για όλους.

Και θέλω να το πω ξεκάθαρα:

Είναι τιμή μου να μπορώ να εξυπηρετώ καθημερινά τους συγχωριανούς μας, χωρίς να ρωτώ κανέναν τι ψήφισε, ποιον υποστηρίζει ή αν συμφωνεί μαζί μου.

Αυτό έκανα, αυτό κάνω και αυτό θα συνεχίσω να κάνω.

?κουσα επίσης διάφορες θεωρίες για το πώς εκλέγομαι εγω Πρόεδρος.

Η απάντηση είναι απλή:

Με την εμπιστοσύνη των συγχωριανών μας

Και η εμπιστοσύνη δεν χτίζεται ούτε σε μια συγκέντρωση ούτε με μεγάλα λόγια.

Χτίζεται με καθημερινή παρουσία, δουλειά, εξυπηρέτηση και σεβασμό προς όλους.

Τα προβλήματα του χωριού, βέβαια, δεν εμφανίζονται ξαφνικά το καλοκαίρι και δεν λύνονται μόνο στις συζητήσεις ενός καφενείου.

Η κριτική είναι δικαίωμα όλων.

Η καθημερινή παρουσία και η προσφορά είναι επιλογή.

Και τώρα, σε σένα  επειδή άκουσα ότι ειπες πως  «θα με κυνηγάς μια ζωή ολόκληρη», θα σου πω μόνο το εξής:

Μην κουράζεσαι κυνηγάς τη σκιά μου.

Εγώ είμαι εδώ.

Δεν κρύβομαι και δεν σκοπεύω να τρέξω.

Και όταν απλώνεις την πετσέτα σου στην παραλία Σαράντι και πατάς στο χαλικάκι, να θυμάσαι ότι αυτό το χαλικάκι κάποτε το έριξα εγώ.

Δεν χρειάζεται βέβαια να γράφει πάνω Μάκης Δέδες για να το ξέρεις!

Και για να μην αδικήσω κανέναν από τους παρευρισκόμενους, από τη συγκέντρωση ο μονος που έλειπε ήταν ο ?δωνις Γεωργιάδης  

Ας μην κοροϊδευόμαστε λοιπόν.

Τα προβλήματα του χωριού είναι υπαρκτά και εγώ είμαι ο πρώτος που τα αντιμετωπίζει καθημερινά.

Όμως, από όσα ειπώθηκαν και από όσα άκουσα, έχω την εντύπωση ότι για ορισμένους το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι  ούτε ο δρόμος, ούτε ο τουρισμός,

ούτε τα υπόλοιπα θέματα του χωριού.

Το πρόβλημά τους έχει όνομα:

Μάκης Δέδες.

Και ίσως αυτό να είναι τελικά το μόνο πράγμα στο οποίο κατάφεραν να συμφωνήσουν όλοι αυτοί.

Εγώ πάντως θα συνεχίσω να είμαι εδώ.

Καθημερινά.

Με ανοιχτή την πόρτα, για όλους.

Για προτάσεις, για συνεργασία και για το καλό του χωριού.

Όχι για φήμες, προσωπικές εμμονές  και κατασκευασμένες ιστορίες.