Η πρόσφατη σύλληψη επ` αυτοφώρω του βυτιοφορέα που άδειαζε ανεπεξέργαστα βιομηχανικά απόβλητα στον Κηφισό δεν ήρθε ως κεραυνός εν αιθρία.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ακούμε για βυτιοφόρα που ξεφορτώνονται λύματα σε ακατάλληλα σημεία για να γλιτώσουν χρόνο και κόστος.

Σε όλη τη χώρα, εκατοντάδες τέτοια οχήματα κινούνται καθημερινά χωρίς κανένας ουσιαστικά να τα ελέγχει.

Απέναντι σε αυτή την κατάσταση, η τοπική αυτοδιοίκηση οφείλει να απαντά με έργα που θα διευκολύνουν τους πολίτες και θα συμβάλλουν στην προστασία του περιβάλλοντος.

Στα δημοτικά συμβούλια του Δήμου Θηβαίων είχα θέσει κατ' επανάληψη την ανάγκη για κατασκευή βιολογικών καθαρισμών που θα καλύπτουν τις παραλίες και τα χωριά μας, με δυνατότητα αξιοποίησης και των διαθέσιμων πόρων από το ειδικό τέλος των ΑΠΕ.

Γνώριμη η εικόνα με τα «ατελείωτα» δρομολόγια βυτιοφόρων τους καλοκαιρινούς μήνες, όταν οι παραλίες και τα χωριά μας γεμίζουν από κόσμο.

Καμία ουσιαστική αντίδραση, κανένα αποτέλεσμα όμως δεν υπήρξε. Σαν να πρότεινα κάτι εξωπραγματικό.

Χαρακτηριστική είναι η πιο «έτοιμη» περίπτωση του βιολογικού καθαρισμού στη Δημοτική Ενότητα Πλαταιών, που παραμένει στάσιμος στα χαρτιά, εδώ και μερικές δεκαετίες.

Φαίνεται πως για βασικές υποδομές όπως αυτή, που αναβαθμίζει την ποιότητα ζωής των πολιτών και είναι καίριας σημασίας για το περιβάλλον και τη δημόσια υγεία, δεν «περισσεύουν» πόροι, σε αντίθεση με άλλες, «ευγενέστερες» επιλογές, άμεσης προβολής και πολιτικής απόδοσης.

Η προστασία του περιβάλλοντος όμως δεν είναι πολυτέλεια. Είναι ανάγκη, υποχρέωση και ζήτημα πρώτης προτεραιότητας.